tag:blogger.com,1999:blog-33107804727899579272012-01-31T20:20:32.826+05:30శ్రీఅరుణం.[మనసుతో మాట్లాడండి]శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.comBlogger351100tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-89026799313550715652012-01-24T19:22:00.002+05:302012-01-31T20:19:11.402+05:30కవన ప్రసవం<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">కవిత్వానికికాలమే వారధి</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ఆ కాలగమనంతో పొత్తుపెట్టుకొంటే..</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">గడిచే ప్రతీ క్షణమూ ఒక్కొక్క అక్షరమవుతుంది,</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">కనుపాప దారులలో సాగిపోయే జీవితాలు</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">అనుభవాల క్షేత్రంలో పుటలై </span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">కావ్యాలుగా మొలుస్తుంటాయి,</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">కన్నులు స్రవించే కన్నిటిలో </span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ఆర్ధతా ప్రేమా మిళితమై పెల్లుబికితే..</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">వాటినుండి చిప్పిల్లిన అవశేషాలు</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ఈ యుగాన్నే తట్టుకొగల కధనాన్ని మన ముందుంచుతాయి.</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: red; font-size: large;">శ్రీఅరుణం,</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: red; font-size: large;">విశాఖ.</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: red; font-size: large;">9885779207 </span></b><br /><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-8902679931355071565?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-56284482520589213722012-01-17T11:29:00.000+05:302012-01-17T11:29:49.613+05:30స్వాతంత్రపోరాటం<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">అవినీతిని నిర్మూలిద్దాం అంటూ</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">`అన్నా` తిండి మానేసి కూర్చుంటే..,</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">నీతినెప్పుడో అమ్మేసుకున్న వాళ్ళు</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">నీళ్ళునమలడం కూడా మర్చిపోయారు.</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">దొంగ దొంగ గొడవపడితే..</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">దాపరికం బయటపడినట్లు,</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">మన రాజకీయం అంతా చేరి</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">మనకి దాగుడుమూతల్ని మిగులుస్తారు.</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ప్రాణం మనకోసం ఒడ్డిన జవానుల </span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">శవపేటికలపైనే తమ ఖాతాల్ని నింపుకున్న వీరికి </span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">అంత త్వరగా నీతి ఎలా మింగుడుపడుద్ది?</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">లోక్ పాల్ నయినా లేకి పాలనగా మార్చి</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">కుటుంబాల లెక్కలకు రాజ్యంగాన్ని అడ్డుగా పెట్టుకొని</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">విరగబడుతుంటే...</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">డెబ్బై ఏళ్ళ `హజరే`కి </span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">యాభై ఏళ్ళు తగ్గిద్దాం,</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ప్రతీ ఒక యువతా ..హజారేగా మారి</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">మరో స్వాతంత్రపోరాటం సాగిద్దాం.</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: #eeeeee; color: blue;"><br /></span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: #eeeeee; color: red; font-size: large;">శ్రీఅరుణం,</span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: #eeeeee; color: red; font-size: large;">విశాఖపట్నం. </span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: #eeeeee; color: red; font-size: large;"> </span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></b><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"> </span></b><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-5628448252058921372?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-31864214531782490422012-01-07T16:58:00.000+05:302012-01-07T16:58:49.871+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: purple; font-size: x-large;">సంప్రోక్షణ</span></strong><br /><br /><strong><span style="color: blue;">నీటిని కనుగొన్న దారులలోంచే..<br />నిప్పునీ మలచడం ప్రారంబించి..<br />మనిషి..ఆ అగ్నికీలల కొసలతో<br />తన చుట్టూ ఆశల సరోవరాన్ని నిర్మించుకున్నాడు,</span></strong><br /><br /><strong><span style="color: blue;">ఆత్మని రక్షిస్తున్న హద్దుల అంచులలో <br />కందకాల్ని తవ్వేసుకొని<br />దానిలో జీవితాన్ని ముడుచుకుందామని<br />కన్నీళ్ళకి కలలని అరువిచ్చాడు,</span></strong><br /><br /><strong><span style="color: blue;">మరుభూమిలో నాటిన ఆ విత్తనాల నుండే..<br />మల్లెపూలతోటల్ని పండించుకొంటూ<br />అరుణపు గొడుగునే అందంగా కప్పుకొంటూ<br />ఆశల్ని నూర్పిస్తున్న ఆ నిశితోటలో <br />రాత్రిని శాశ్వతంగా ఊహించుకుంటున్నాడు,</span></strong><br /><br /><strong><span style="color: blue;">అతనికి తెలియటంలేదు..<br />మాటలతో చేస్తున్న వ్యాపారానికి<br />మూలధనం మస్తిష్కమేనని,<br />తన గుండె దోసిళ్ళలోకి వాటితో నమ్మకాన్ని నింపుకున్న క్షణాలు<br />ఎప్పటికైనా...<br />హృదయమనే సమాధానం దొరకని ప్రశ్నలుగానే మిగిలిపోతాయని?</span></strong><br /><br /><strong><span style="color: blue;"><span style="color: red; font-size: large;">శ్రీ అరుణం<br />విశాఖపట్నం</span>.</span></strong><br /><br /><br /><br /><strong><span style="color: blue;"> </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-3186421453178249042?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-78378761161205635172011-12-25T17:30:00.002+05:302011-12-30T17:43:26.824+05:30నువ్వంటే...???<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="background-color: white; color: blue; font-size: x-large;"><u>నువ్వంటే...???</u></span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="background-color: white; color: red;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="background-color: white; color: red;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="background-color: white; color: red;"></span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">అప్పుడెప్పుడో.. నన్ను తిట్టుకొంటూ తిరిగి చుడకుండా</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">వెళ్ళిపోయిందన్న కసితో...</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">ఎప్పటికప్పుడూ.. నన్ను తట్టిలేపుతూ</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">కళ్ళుతెరిస్తే కరిగిపోయే అద్భుతాంలా మారినా..</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">గుండెలముందు బంధించుకోవాలని </span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">నాకెందుకు అనిపించలేదు?</span></strong><br /><strong><br /><span style="background-color: white; color: red;"></span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">నా ఈసడింపునీ తన కన్నులతో పొదవిపట్టుకొని</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">ఆశ చావని అడుగులతో దూరమవుతున్న </span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">ఆ పాదాల పగుళ్ళనే చూస్తూ..,</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">కలుక్కున జారిపోతున్న కన్నీళ్ళని కనికరించలేని </span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">రాతి హృదయాన్ని.. నేనెందుకు గుర్తించలేదు?</span></strong><br /><strong><br /><span style="background-color: white; color: red;"></span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">గుండేలేని తోటలో మెదడుని పాతేసి</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">అంబరం ఎత్తున బలిసిన అహం వృక్షాల నీడతో</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">ఏ ప్రణవానికి హారతి పడతాను?</span></strong><br /><strong><br /><span style="background-color: white; color: red;"></span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">ప్రణయం పిలిస్తే పలకదు,</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">అదే పిలిచిందా.. మనమెంత?</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">ఈ రెండింటిమధ్యనా నేను సాధించే..మనఃసాక్షే..</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: red;">నువ్వవుతావని ఇప్పుడే తెలుస్తుంది.</span></strong><br /><strong><br /><span style="background-color: white; color: red;"></span></strong><br /><strong><span style="color: white;"></span><br /><span style="background-color: white; color: red;"></span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: purple; font-size: large;">శ్రీఅరుణం,</span></strong><br /><strong><span style="background-color: white; color: purple; font-size: large;">విశాఖపట్నం. </span></strong><br /><strong><br /><span style="background-color: white; color: red;"></span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-7837876116120563517?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-74643911472138694332011-12-11T19:54:00.001+05:302011-12-11T19:57:22.005+05:30నా ప్రేయసి నన్ను "కన్నా" అని పిలిచినప్పుడు కలిగిన ఆనందం మీ ముందు ఈ కవితగా.<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><strong><span style="color: blue;">అప్పుడెప్పుడో అమ్మ సృష్టించినట్లు గుర్తు</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">ఆ తర్వాత...</span></strong><br /><br /><strong><span style="color: blue;">వయసు దాచేసుకొందో???</span></strong><br /><br /><strong><span style="color: blue;">మనసు కప్పేసుకొందో???</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">సమాజం చెరిపేసిందో???</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">నా కొసమేనంటూ...అదే పిలుపు మళ్ళీ...</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">ఉంటుందని మరిచిపొయాను.</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">పెద్దరికపు ప్రాపులో.. ఖద్దరు బట్టలు చుట్టుకొని</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">నా అడుగుల శబ్దానికి నేనే గాంభీర్యాన్ని పెంచుకొన్నాను,</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">ఇంతలోనే...</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">హృదయంలో తేనె ఒలకపోసుకున్నట్లు..</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">అమ్మ దోసిళ్ళలో మళ్ళీ వెన్నపూస బువ్వ తింటున్నట్లు..</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">చాలా రోజుల తరువాత </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">"కన్నా" అన్న ఆ పిలుపు నా కొసం వినిపిస్తే..</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">నేను నిలుపుకొన్న ప్రేమే నాకీ అదృష్టాన్ని ఇస్తే...</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">చాలదా ఈ తృప్తి ...నన్ను నేను ప్రేమించుకొవటానికి.</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: red; font-size: x-large;">శ్రీ అరుణం</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">విశాఖపట్నం.</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-7464391147213869433?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-89222730828456160662011-11-19T20:09:00.000+05:302011-11-19T20:09:00.911+05:30marala modhalupydadham<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">chalaa rojula tharvaatha maralaa ee sunday nundi kaludhdhaam.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-8922273082845616066?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-81303393428621234062010-12-02T13:35:00.003+05:302010-12-02T13:35:01.750+05:30Entha varaku publish aina na kavitha lanu next sunday nundi bloglo pydathanu. <br /><br />Sriarunam<br />(p.srinivasaram.visakha)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-8130339342862123406?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-7387092393501441242010-04-10T19:33:00.000+05:302010-04-10T19:33:40.119+05:30ఆవిష్కరణ<b><span style="color: red;">అద్దం ముందు జీవితం ఎప్పుడూ <br /><br />సరిపుచ్చుకొవటంతోనే గడిచిపోతుంది,<br /><br />ఆత్మముందు పరుచుకున్న ఆవిష్కరణ <br /><br />అవనిముందు నిన్ను తలెత్తుకొనేలాచేస్తుంది.<br /><br />అద్బుతాలు పుట్టుకురావు...<br /><br />అంబరం నీ తోడు వచ్చినట్లు కనిపించినా <br /><br />ఒంటరితనాన్ని నువ్వెందుకు ఫీలవుతున్నావు?<br /><br />సమతూకం సాధించాలంటే ముందుగా<br /><br />బరువు తెలుసుకోవాలికదా?<br /><br />శబ్దం ఎన్ని మెళికలు తిరిగితేనో <br /><br />శంఖం నుండి మధురంగా వినిపిస్తుంది.<br /><br />నమ్మకం నీ అస్థిత్వంలో మిళితమైతే <br /><br />అనంతంలోను గమ్యాన్ని అన్వేషించొచ్చు.<br /><br /><span style="background-color: blue;"><span style="background-color: #274e13;">శ్రీ అరుణం<br /><br />విశాఖపట్నం.</span></span><br /><br /></span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-738709239350144124?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-70136496680630311052010-01-26T11:34:00.000+05:302010-01-26T11:34:35.597+05:30దేవుడి నిట్టుర్పు<strong><span style="color: blue;">జన్మ, గుండె, మెదడు,</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">ఇవి మూడూ మనిషికి దేవుడిచ్చిన వరాలు</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">జన్మకెప్పుడూ జవాబుంటుంది</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">నీకోసం వున్నానంటూ వెతికే మరో జన్మ తోడుంటుంది,</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">అందుకే అంతటా వేళ్ళూనుకుంటుంది.</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">గుండెకెప్పుడూ ప్రశ్నలే...</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">అక్కున చేర్చుకొనే దగ్గర కోసం నిరంతరం గాలింపులే,</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">అ నిర్వేదంలో నిరర్దకభావలను నిజాలుగా అపాదిస్తే...</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">అస్తిత్వం అద్దకమేలేని ప్లాస్టిక్ ముద్దవుతుంది,</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">ఏ రక్తమూ తనలో ఇంకని అడ్డుగోడవుతుంది,</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">అప్పుడే మెదడు పనిచేయాలి</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">జ్ఞాపకాల నర్తనని ఆపాదమస్తకం సవరించాలి</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">హృదయపు పాత్రలో నిండిన కన్నీటిని నవీన ధాతువుతో నియంత్రించి </span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">నువ్వు అనే పరీక్షకు నిన్ను మళ్లీ సిధ్ధం చేయాలి.</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">అక్కడే నీకు దేవుడు కాండాక్ట్ సర్టిఫికెట్ ఇస్తాడు,</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">నీ గెలుపును చూసి...</span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">సృష్టికి తనూ అర్హుడినేనని నిట్టుర్పు విడుస్తాడు.</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><br /><strong><span style="color: red; font-size: x-large;">శ్రీఅరుణం .</span></strong><br /><strong><br /><span style="color: blue;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-7013649668063031105?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-73123784220623559362010-01-16T19:39:00.001+05:302010-01-16T19:42:36.360+05:30పెద్దపండుగ<strong><span style="color:#000099;">మా ఇంటి చివరన<br />సందుమూలన<br />మురికికాలువ పక్కన<br />చిరిగిన గోనిపట్టాని పరుచుకొని<br />కొబ్బరిబొండాలమ్ముకొనే మామ్మ,<br />ఒక్కరొజు సెలవు పెట్టి<br />నేతచీర కట్టుకొని<br />బోసినవ్వులతో కనిపించిందంటే...<br />ఆ రోజు నాకు సంక్రాంతి పండుగని అర్ధం అయిపోతుంది.<br /></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">గుమ్మం అంచున చెల్లి<br />బ్యాలెన్స్ గా నిలబడి<br />బావ రాకకోసం<br />కనుగ్రుడ్లను రోడ్డుకు అతికించుకొంటే<br />పండగొచ్చిందని తెలిసిపోయింది.<br /><span class=""></span></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">మేమంతా కొత్తబట్టలు కట్టుకొంటే<br />చూడాలని అమ్మ కళ్ళు ఆత్రంగా వెదుకుతుంటే<br />నేనూ సిద్దం అయిపోయాను కనుమ కోసం.<br /><span class=""></span></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">మా అందరి ఆశలూ తీర్చడం కోసం నాన్న<br />మౌనంగా షావుకారింటికి అప్పుకోసం బయలు దేరితే<br />పూర్తిగా తెలుసుకున్నా...<br />మన పెద్ద పండుగ ఇదేనని.<br /><br /></span></strong><strong><span style="color:#000099;"></span></strong><strong><span style="color:#000099;"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;">శ్రీఅరుణం <br /></span>విశాఖపట్నం.</span></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><span style="font-size:180%;">9885779207 <br /></span> </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-7312378422062355936?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-24825177665746931992010-01-09T18:45:00.000+05:302010-01-09T18:48:58.134+05:30ఒకే ఒక్కసారి<strong><span style="color:#3333ff;">మనలో చాలామందిమి నేను ఎంత ప్రేమించినా అవతలివాళ్లు నన్ను దూరం చేసుకుంటున్నారని భాద పడుతుంటారు.కాని నిజమైన ప్రేమే మనలో ఒకసారి మొదలైందంటే...శూన్యంలోనూ ఆనందాన్ని అనుభవించగల మనసు మన సొంతం అవుతుంది.అటువంటప్పుడు మన ప్రేమని పొందలేకపోవటం వారి దురదౄష్టం . ఆ అద్భుతమైన ప్రణయానందం మనల్ని ఎప్పటికీ హాయిగానే వుంచుతుంది.ఆ విషయాన్ని నా అనుభవం ద్వారా నేను పొందిన క్షణాలను మీ ముందు వుంచుతున్నను ఇలా... [ఆంధ్ర భుమిలొ ప్రచురితమయింది]<br /><br /><br />ఒక్క చూపురా కన్నా<br />కనగానే అమ్మ చూస్తుందే....అలా,<br />ఒక్క నవ్వురా బుజ్జీ<br />నేనంతా నీదే కదరా అన్నప్పుడు నవ్వుతావే...అలా,<br />ఒక్క స్పర్శరా తల్లీ<br />నా భుజంపై సేదతీరినప్పుడు..<br />నీ తల వెంట్రుక ఎగిరి నన్ను తాకు తుందే...అలా,<br />ఒక్క ఉత్తరం రా బంగారం<br />ప్రేమతో నీ చేతివ్రేళ్లు నా గుండెలపై రాస్తాయే...అలా,<br />ఒక్క ముద్దురా ప్రియా<br />కనురెప్పలు చివరిసారి మూతలు పడుతున్నప్పుడు<br />ఆర్తి తీరని మెహం వుంటుందే...అలా,<br />ఒక్క జీవితం రా ప్రేమా<br />నిన్ను హత్తుకొని నా హృదయం అలాగే ప్రణమిళ్లేంత వరకూ.<br /><br /><br /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-2482517766574693199?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-67880218057610296962009-12-27T11:57:00.001+05:302009-12-27T12:16:27.256+05:30చిద్విలాసం [కవిత]<strong><span style="font-size:180%;"><span style="color:#990000;">చిద్విలాసం [కవిత]<br /></span></span><span style="color:#000099;"><span class=""></span></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">ఈ కవితకి నేపధ్యం అవసరంలేదు, అని అందరికీ తెలుసు.ఆ తిరుమల గిరిపై నేను అనుభవించిన అనుభుతికి ఇలా అక్షరరూపం ఇచ్చాను.అంధ్రభూమి వీక్లీలో 2009లో ప్రచురించబడింది.<br /><br />కోటి సిరులు పండిన చోటు<br />కోనేటిరాయుడు నిలిచిన చోటు<br />కొంగున కట్టిన మొక్కులను<br />వడ్డీలతో కలిపి వసూలు చేసుకోనే చోటు,<br />ఆ గిరి సుగంధాల ఆవిరి<br />ఆ నిధి లక్ష్మిదేవి పుట్టినింటి దరి<br />అమృతపు భౌతికత్వాన్ని<br />కనులముందుంచే గోవిందస్మరణ<br />పిల్లతెమ్మరలా పలకరిస్తుంది,<br />చలువరాతి కౌగిళ్ళు<br />జీవన ఆర్ధతని హత్తుకుంటాయి,<br />ఆ మేము వీక్షణకై...<br />ఎన్నివేల వరుసలో...చీమల దండ్లలా<br />ఆధ్యాత్మిక సమరం చేస్తుంటాయి,<br />తిరునామం కప్పిన నయనాలు<br />చిద్విలాపంగా నవ్వుతుంటే<br />ఆ కొసరి మురిపానికే...<br />ఎన్నివేల గుండెలు తపిస్తున్నాయో,<br />తన్మయత్వపు అంచులవరకూ తనువులు తరియించాలంటే...<br />శ్రినివాసుని ఇంటికి వెళ్ళొధ్ధాం రండొకసారి.<br /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-6788021805761029696?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-70616846171593460452009-12-27T11:42:00.001+05:302009-12-27T11:54:40.584+05:30నా కవితల వెనుక....?<strong>ముందుగా నవల ఆపుతున్ననంధుకు... సారీ. ఈ కధలో నిజజీవిత పాత్రలుకుడా వుండటం వలన వారి అభిప్రాయంలను మన్నిస్తూ కొంతకాలం ఆపివేస్తున్నాను. ఈలోపు పభ్లిష్ అయిన నా కవితలని వాటి నేపధ్యంతో ప్రతీ ఆదివారం మీ ముంధు వుంచుతాను.మీ కామెంట్స్ పంపుతూ నన్ను ప్రోత్సాయిస్తారని నమ్ముతూ....<br /><br />మీ<br /><span style="color:#cc0000;"><span style="font-size:180%;">శ్రీఅరుణం.</span></span><br /></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-7061684617159346045?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-54593331376769614892008-12-29T16:56:00.003+05:302009-01-06T20:17:17.195+05:30మార్పు<strong><span style="color:#000099;">ఇటీవల ఒక న్యూస్ చదివాను.బెంగులూరులో ఇద్దరు ప్రేమించుకున్నారు.ఇద్దరూ డాక్టరులే. ఒక సంవత్సరం తరువాత ఆ అబ్బాయి మరొక అమ్మయిని వివాహం చేసుకున్నాడు.దానితో కోపం కట్టలు తెంచుకున్న మొదటి అమ్మాయి అతడిని మంచిగా హాస్పటలుకి పిలిచి మత్తుమందిచ్చి అతని మర్మాంగం కోసేసి పారిపోయిందట.అది చదివిన మరుసటి రోజే స్వప్నిక సంఘటన,మరో దాడి...,శ్రిలక్ష్మి, అయొషా,ఇలా చాలా సంఘటనలు జరిగిపొతూనే వున్నాయి???అందరం ఖండిస్తునే వున్నాం ???ఈ సమస్య విషయంలో ఇప్పటికే మొదలైన కౌన్సిలింగులు,వేదికలూ చాలావరకూ శ్రమిస్తున్నాయి కానీ... ఈ సమస్యలోని విషయాన్ని అమ్మాయిలు,అబ్బాయిలు అని రెండు విభాగాలుగా చీల్చేసి మాట్లాడుతున్నారు.నిజానికి ఇది మనవసంబందాల విషయంలో పెచ్చురిల్లుతున్న విశృంఖలధోరణిని అరికట్టాల్సిన సమస్యగానే కానీ,అమ్మయిలదనో..అబ్బాయిలదనో.. ఒక వర్గాన్ని నిలబెట్టడం వలన పరిష్కారమయ్యే సమస్య కాదు.ఇటువంటి ఉన్మాద చర్యలు ఎవరు చేసినా తీవ్రంగా ఖండించాలి.అదే సమయంలో వాస్తవికతను కూడా అవగతం చేసుకోవాలి.ఎందుకంటే ఇప్పుడు..ఇది మన అందరి సమస్య.<br />నిజానికి ప్రస్తుతం మన సమాజం సంధియుగంలో వుంది.పాశ్చాత్యసంస్కృతి ప్రభావంతో రెచ్చగొట్టబడుతున్న ఆశలు ఒక వైపు..,తరతరాలుగా కుటుంబం అందించిన భారతీయసంస్కృతి మరో వైపు..,పరుగులజీవితాలలో కుటుంబంలోని మనుషులతో గడిపే క్షణాలు కుచించికుపోవటం ఇంకొకవైపూ..,మనిషిని స్వాంతన లభించని స్థితికి తీసుకువెళ్ళిపోతున్నాయి. అందుకు మరొక కీలకమైన కారణం..ప్రాధమికస్థాయిలో సమస్యల్ని నిర్మూలించే విషయంలో పెరిగిపోయిన నిర్లక్షధోరణి. వీటి విషయంలో ముందుగా మనం ద్రష్టి నిలపాలి.అది చెబుతూనే ఈ <span style="font-size:180%;color:#006600;">మార్పు</span> కవిత. </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><br />నిప్పుకణికలోంచి చిట్లుతున్న<br />ఆశలు కొన్ని...<br />నిజాలని నిర్లక్షం చేస్తూనేవున్నాయి,<br />గొంతులు పూడుకుపోయిన ఆ నిశీధిలో..<br />అస్థిత్వం లేని నిర్ణయాలు<br />తలలు వంచుకుంటున్నాయి,<br />కల్మషపు కార్చిచ్చు కౌగిలిస్తుంటే..<br />మూలం తెలుసుకోకుండానే<br />సముద్రాలు తిరగబడుతున్నాయి,<br />వంచించిన బందం ముంగిట<br />ప్రాణమే ప్రార్ధించినా ఫలితం శూన్యం,<br />మేకప్పులు మార్చుకోవటం మార్పంటూ విరగబడితే..<br />లోతులలో నిండిన సంస్కృతి చాయలు<br />బూడిదకుప్పల్ని సృష్టిస్తుంటాయి,<br />కన్నుకు కన్నే వివేకమైతే..<br />కాలలెప్పుడో గుడ్డివైపోతాయి,<br />డబ్బుల కట్టలు దొరికినప్పుడల్లా<br />దిష్టిబొమ్మలు నీపంచన నర్తిస్తాయి,<br />ఆ దారులవెంట సహగమనాలు జరిగినా<br />హృదయపుకోవెల్లో స్మశానం జన్మిస్తుంది,<br />నీ పాదాలను కడిగే కన్నీరే...<br />చేతబడిలా వికటాట్టహాసం చేస్తుంది.<br /><br />శ్రిఅరుణం<br /><br /><br /><br /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-5459333137676961489?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-16268352257769017252008-12-15T19:46:00.002+05:302008-12-15T19:51:36.940+05:30అశోకచక్రం<span style="color:#000099;"><strong>ఆర్ధిక మాధ్యం ,తీవ్రవాదం వంటి సమస్యలతో సతమవుతున్న మనలో..ఏదో అసహనం కట్టలు తెంచుకుంటుంది.ఆ భావనలో మనసు కోరుకుంటున్న పరిష్కారం ఒక్కోసారి హద్దులుకూడా దాటుతుంది. ఈ దారిలో శాంతి సహనం కాస్త పక్కన పెట్టాలన్న ప్రశ్నలూ...మొదలవుతున్నాయి. కానీ అపురూపమైన వారసత్వాన్ని సంపదగా కలిగిన భారత భూమి కోరుకునేది...శాంతియుత సహగమనమే. అది మన తర్వాతతరం వారికి ఆస్తిగా ఇవ్వాల్సిన భాద్యత మనందరిదీ అని నమ్ముతూ...ఈ <span style="font-size:180%;color:#006600;">అశోకచక్రం</span> కవిత. </strong></span><br /><span style="color:#000099;"><strong><br /> నా దేశపు వీధిబడిలోకి<br />మళ్ళీ వచ్చేసింది జెండాపండగ,<br />వృధ్ధాప్యం దరిచేరిన ఊపిరిలా..<br />జెండాకర్ర వొణికిపోతుంది!<br />మూడురంగులనూ ముచ్చటగా నింపారు<br />శాంతిచక్రాన్ని మాత్రం ఎక్కడనో వొదిలేశారు..<br />ఏమయిందంటూ..వెతుకుతూ వెళ్ళాను,<br />వీధిమలుపులోనున్న చెత్తకుండీనిండా<br />తగలబడుతున్నాయి....<br />రాత్రిముగిసిన మతఘర్షనల్లో ముగిసిన<br />జీవితాల కాష్టాలు!!!<br />ఆ కుళ్ళు భరించలేక మరో మలుపు తిరిగాను,<br />గరిక పిలిచింది<br />గ్రామం ఇటుందని..<br />ఆశలగాలితెరలు ఊతమిస్తుంటే<br />పొలాలు చేతులు చాపి దారిచూపుతున్నాయి,<br />ఏముందక్కడా?<br />బంధాలు పూరి గుడెశెచూరులో చిక్కుపడిపోయాయి..<br />తాత కాల్చి వదిలేసిన చుట్టముక్కలా..,<br />ఎక్కడంతా లెక్కలు తారుమారయ్యాయి<br />ఇప్పుడిక్కడ ఏ విత్తనం వేసినా పండేది విషమే!<br />ఏ అంతచ్చేధనతో...<br />అసలు అశోకచక్రం ఎందుకు? శాంతి ఎక్కడుంది మనకూ?..<br />అనుకుంటూ వెనుదిరగబోయాను..,<br />నా సణుగుడు వినిపించిందేమో...<br />ఒక లేత గుండె స్ఫంధించింది <br />ఆగమని సైగచేస్తూ...<br />భుజం పైనున్న తన బడిబస్తాను దించి<br />తెల్లని కాగితాన్ని బరబరా చింపి<br />ఆ కమ్మని హౄదయపు రంగుల పెన్సిళ్ళతో<br />లేతనైన ఆశల మునివ్రేళ్ళతో గీసిచ్చింది,<br />అశోకచక్రాన్ని....<br />అంకుల్! మాకోసం ఇది అంటించండని.<br /><br /><br /><br /></strong><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-1626835225776901725?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-85120420506887684452008-11-29T20:46:00.001+05:302008-11-29T20:50:54.522+05:30జై వీర జవాన్<strong><span style="color:#336666;"><span style="font-size:180%;">జై వీర జవాన్<br /></span>ముకులించిన కోట్ల జోతలు<br />వదలలేని కన్నీటి వీడ్కోలు<br />కదనరంగంలో ఫణంగా పెట్టిన<br />ప్రాణం విలువను చేప్పకనే చెబుతున్నాయి,<br />ఉరితాడు<br />రైలుపట్టాలు<br />పురుగుమందులు<br />నరికివేతలు<br />కాల్పుల చిట్టాలు<br />ఇవికావు చావంటే!<br />మరణంకూడా మనసున్నదే,<br />చనిపోయినమరుసటి క్షణం నుండీ ఉదయించే నీ ఙ్ఞాపకాలనే అది ప్రేమిస్తుంది,<br />ప్రేమించామనీ<br />వంచించబడ్డామనీ<br />తెగనరికామనీ<br />తెగించలేకపోయామనీ<br />కుళ్ళిపోతూ<br />కుమిలిపోతూ<br />భయపెడుతూ<br />భాదపడుతూ<br />కాష్టం వైపు నడిస్తే<br />నీ ఆత్మకూడా వెంట రాదు.<br />నమ్మిన వంచకాలు<br />నమ్మని నిజాలూ<br />ఆశించిన ధామలూ<br />అనుభవించని శవాలూ<br />ఇవికాదు...మన చావుకు కారణాలు!!!<br />ఏ సంబంధం వుందని..ఉన్నిక్రిష్ణన్ తెగించాడు?<br />నువ్వేమవుతావని..సాలస్కర్ సాగిపోయాడు?<br />నా ఒక్కడితో ఏమవుతుందనుకుంటే???<br />వందకోట్ల మనల్ని రక్షిస్తున్న<br />జవానులు ఎంతమందుంటారు?<br />లోపల నీ ఆనందం కోసం<br />బయట..తమ గుండెకాయల్ని పేర్చి<br />కాపుకాస్తున్న ఆ త్యాగాలకు<br />మనమందిస్తున్నదేంటి?<br />చావంటీ అందరికీ ఒకటే..<br />మనిషికీ<br />ముష్కరులకీ<br />మరి..చచ్చాక..<br />బ్రతుకింకా ఉండేది ఎవరికీ?<br />మనకోసం మరణించిన<br />వీరులకి నివాళులివ్వాలంటే..<br />మన చావుకూ పవిత్రత వుండే..<br />జీవితాల్ని ప్రేమిద్దాం,<br />మన ప్రేమే వారికి దన్నుగా<br />దేశమాత సన్నిధిలో తరిద్దాం.<br /><br /><br /><br /><br /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-8512042050688768445?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-2555615500616306842008-11-27T11:28:00.001+05:302008-11-27T11:35:19.973+05:30మన ముంబాయి కోసం .<strong><span style="color:#990000;"><span style="font-size:180%;">మన ముంబాయి కోసం .</span></span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#000099;">ఒరేయ్..<br />వస్తున్నా రా..<br />మా రక్తాన్ని గడ్డకట్టించి<br />సంకల్పంతో ఆయుధాలు చేసి నా ఇంటిని మసిచేస్తున్న<br />నీ చేతులను తెగనరకడానికి,<br />ఎవడబ్బసొమ్మనుకున్నావ్ నా దేశాన్ని,<br />ఏ అబ్బా లేని బ్రతుకెందుకు ఈడుస్తున్నావ్?<br />అమ్మ చనుబాలకీ విషం కలిపే<br />మానవత్వపు నపుంసకత్వాన్ని ఏం చేసుకుంటావ్?<br />నీలాంటి బ్రతుకులు బ్రతకాలంటే..<br />ఎప్పుడో..ప్రపంచాన్ని శాసించే వాళ్ళం,<br />మా నవ్వులపై నిప్పులు వేస్తే<br />మీ రక్తంలోకి లావాను దొర్లించేస్తం!<br />బాంబులకు భయపడి </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">భిభత్సాలకు నక్కి<br />దాక్కున్నామనుకోవద్దు,<br />మహాత్ముని మాటకోసమే..<br />మమతల్ని మన్నించికొంటున్నాం,</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"> పందుల్లా చొరబడుతూ<br />పదుల్లో వున్న దేశద్రోహులను చూస్తూ...<br />ఇదే భారతమనుకోకు,<br />ప్రజాస్వామ్యం విలువలు సర్దామంటే..<br />మీ నరాల చివరి అంచు వరకూ<br />ఖైమా కొట్టేస్తాం.<br />మరో ప్రపంచానికి కూడా<br />మీ బూడిదను అందకుండా చేస్తాం.</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><br /><span style="font-size:180%;color:#990000;">శ్రీ అరుణం<br /></span>విశాఖపట్నం. <br /> </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-255561550061630684?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-72871368755676391972008-11-19T17:44:00.004+05:302008-11-19T17:57:28.030+05:30.హృదయపు చెలమలు<strong><span style="color:#000099;"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#990000;">హృదయపు చెలమలు</span></span><br /><br />కన్నీటికి వరదొస్తేనే<br />హృదయపు చెలమలు నిండుతాయి,<br />మరపు చేతకాని మనోవల్మీకాలే<br />ఆ తీరం వెంబడి సాగిలపడి కవనాన్ని రచిస్తాయి.<br />మిణుగురులు మెరుపనుకొని<br />మేఘాలు వర్షించేస్తే..<br />అభిమానం తలదాచుకొనే తావెక్కడ దొరుకుతుంది?<br />బ్రతుకు ఆటయితే భరించడమే నేరం ,<br />సంద్రాన్ని ఎప్పుడైనా ప్రశ్నించావా?<br />ఆ కెరటాల నిరంతరత ఎందాకని?<br />దిగంతాలు దొర్లుతున్నా..<br />ఏ అంతరాలను అందుకోవాలని ప్రాకుతున్నాయవి?<br />వర్షించే ప్రతిమేఘం<br />హిమం కరిగిన శుద్దమే కాదు,<br />వక్రించిన కూహకాలెన్నో ధూళికణాలై అడ్డుకుంటే<br />భళ్ళున పగిలిన హ్రుదయాలు భాష్పించిన రుధిర ధారలెన్నో !<br />పలకరించే ప్రతీ ప్రణయం<br />ప్రణవాన్ని చేరుకోలేదు,<br />అరుణోదయాన్ని వీక్షించలేని మనసుకు<br />శ్రీ రాగాలెన్నున్నా..<br />మూగవైన షడ్జమాలే.<br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#990000;">శ్రీఅరుణం<br /></span></span>విశాఖపట్నం.</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-7287136875567639197?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-81046924308050095092008-11-12T12:05:00.004+05:302008-11-12T12:24:47.883+05:30ప్రేమగమనం<span style="color:#003300;"></span><strong><span style="color:#000099;"><span style="color:#003300;">చాలా వరకూ ప్రేమల్లో వస్తున్న సమస్యల్లా..మనం ప్రేమిస్తున్న స్థాయిలో అది అందుకుంటున్న వ్యక్తి వున్నారా?అనే సందేహం. చాలా ప్రేమబంధాలలో హృదయం పై నిమురుతున్న చేతులు గుండెలతో మాట్లాడుతున్నాయా? లేక డబ్బులు వెతుకుతున్నాయా? అనేది అర్ధంచేసుకునే లోపునే....ముగింపు తొందరపెడుతుంది.ఈ ద్వంధ్వవైఖరి మన ఆలోచనల నుండి తొలగి పోవాలి.అందుకు ఒకటే మార్గం.అది నమ్మకం.ఎటువంటి ఇగోలూ లేని స్వచ్చమైన దగ్గరితనం మన మద్యన వున్నప్పుడు.. మరో భావం మనమధ్యన చేరదు. అది గెలుపు లోనైనా,ఓటమిలోనైనా.</span></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><span style="color:#003300;">అదే ఈ<span style="font-size:180%;"> <span style="color:#990000;">ప్రేమ గమనం</span></span>.</span></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><span style="color:#003300;"><br /></span></span><span style="color:#000099;">ఉచ్చ్వాసం ఉనికిని చేరాలంటే<br />ఉధ్విగ్న గమనాలలో<br /><span class="">ఊపిరి పయనమవాల్సిందే</span> ,<br />శిఖరపు అంచుల ఆవిష్కరణకై..<br />లోతుల అంతచ్చేదన జరగాలి.<br />తాత్వికత తత్వంలో కంటే<br /><span class="">ఆత్మను నమ్ముకోవాలి</span>,<br />రెండుమనసుల వివాహవేధిక<br /><span class="">నమ్మకం పునాదులతో</span> కట్టబడుతుంది,<br />అందాన్ని నమ్ముకొని అక్షరాల్ని మలుచుకొంటే..<br />అభిమానం, అనుమానంఒకే రూపంలో ఇమిడిపోతాయి,<br />నమ్మకం వేళ్ళు ఆత్మలో మొలిచాయా?<br />దాన్నెప్పుడూ పెకిళించకు<br />అగ్నికీలలముందు.........<br /><span class=""></span>దూదిపింజతో చేసే సాహసం అది!<br />రోదించిన మనసుకు సమాధానం...<br />తెగిపడే భౌతికాలదైతే<br /><span class="">సృష్టించిన కారకుడే</span> ఎప్పుడో..<br />ఆత్మహత్య చేసుకొనేవాడు,<br />ప్రాణంతీయాలంటే..పావలా కత్తి చాలు,<br />పాశం నిన్ను కౌగిళించాలంటే..<br />ఎన్ని కోట్ల అణువులు కదలాలో..మీ రెండురక్తాల్లో....!<br /><br /></span></span></strong><strong><span style="color:#000099;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#990000;">శ్రీఅరుణం,</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><span style="color:#990000;">విశాఖపట్నం</span>.<br /><br /><br /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-8104692430805009509?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-66602421309766268982008-11-06T18:22:00.002+05:302008-11-06T18:50:07.821+05:30ప్రసవ వేదం<strong><span style="color:#000099;"><span style="color:#336666;">సృష్టిలో గొప్పది అమ్మతనం .తన ప్రాణాన్నే పంచి మనకు జీవితాన్ని ప్రసాదించే ఆ ప్రసవవేదన మనకు వేదంతో సమానం.ఆ అనుభవాన్ని చుసిన కన్నులు లిఖించుకున్న కవనం ఈ </span></span><span style="color:#cc0000;"><span style="font-size:180%;">ప్రసవ వేదం.</span> </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">అమ్మ ఊపిరికి అడ్డం పడుతూ </span></strong><br /><span class=""></span><strong><span style="color:#000099;">అనంతానికి అర్ధం చూపెడుతూ..</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">త్యాగాన్ని చీల్చుకువచ్చే <span class=""></span>తుది ప్రణవనాదం.. </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">జీవనసంగీతంలో..అత్యుత్తమరాగం,</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#000099;">చిన్ని పొట్టలో ఆకలి కొత్తగా పుడుతుంటే</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"> ఆకృతీకరించిన ఆత్మచలనంలా..</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">ఉద్దీపిస్తున్న ఏడుపు </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">ఎన్ని గమకాలను తాకుతుందో?</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#000099;">బుడిబుడి అడుగులతో</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"> భూమిపై పడుతున్న దర్ఫం</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">ఆక్రమించబోయే సాధననిఎత్తిచూపుతున్నట్లుంది.</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">కల్మషం అర్ధం తెలియని బోసినవ్వు..</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">పాదరసపు వరదలా </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">హృదయపు ఇరుకులలోంచీ ప్రవాహిస్తుంది,</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">ఎన్ని ఆవరణలు బ్రధ్ధలవుతున్నా </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">మరెన్ని అవతారాలు అంతరిస్తున్నామానవుడు ఫరిడవిల్లుతున్నాడంటే..</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">పరిమళిస్తున్న అమ్మతనంమనకందిస్తున్న రక్తబందానికే.<br /></span><span style="color:#cc0000;">శ్రీఅరుణం,</span></strong><br /><strong><span style="color:#cc0000;">విశాఖపట్నం.<br /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-6660242130976626898?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-80385136207569994862008-10-20T13:20:00.002+05:302008-10-21T12:35:11.161+05:30దూరం !!!<strong>ప్రాణమైన స్నేహితున్ని దూరం చేసుకున్నప్పుడు పడే వేదన ఇప్పుడు నేను అనుభవిస్తున్నదే. నా స్వంత పనుల వలన కొన్నాళ్ళు ఈ బ్లాగుకి దూరం కావలసి వస్తుంది. ప్రతిరోజూ మనసు పంచుకొనే మిత్రుడులా ఈ బ్లాగు విధానాన్ని కనుగొన్నవారికి తలను వంచి నమస్కరించాలి. ఈ 15 రోజుల దూరం బాదగా వున్నా..తర్వాత రెట్టించిన ఉత్సాహంతో మీతో కలిసే రోజు కొరకు ఎదురుచూస్తున్నాను. నవంబర్ ఐదున మరలా కలుద్దాం.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>మీ శ్రీఅరుణం, </strong><br /><strong>9885779207 </strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-8038513620756999486?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-91897350369858983512008-10-15T13:11:00.002+05:302008-10-15T13:34:18.462+05:30కవన సేద్యం<strong><span style="color:#000099;"> <span style="font-size:180%;"> <span style="color:#006600;">యారాడ.</span></span></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"> విశాఖ సముద్ర తీరానికి లేత యవ్వనం లాంటి ప్రకృతి ప్రసాదం ఆ ప్రాంతం.</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"> అమాయకంగా కవ్వించే... ఆ ఏకాంతం, ఆహ్లాదం ఇక్కడే పుట్టిందా అనిపించే...కొండలు, హృదయాలను మమేకం చేసే...పచ్చదనం .....వెరసి , అదొక ఆనంద విహారం. ఒకప్పుడు ఆ యారాడలో అనుభవించిన ప్రేమానుభూతులు ఆంధ్రభూమిలో ప్రచురితమైన ఈ కవితలో నింపాను. చిత్తగించండి ఈ <span style="font-size:180%;color:#006600;">కవన సేద్యం</span> కవితని. </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"> పచ్చని పొలాల పాపిడిలో </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">మన ఇద్దరి అడుగుల సంగమం </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">ఉసిరికాయల చెట్టు దోసిళ్లలోన </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"> పురివిప్పిన పసితనపు అస్తిత్వం</span></strong><strong><span style="color:#000099;"><span class=""></span></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><span class=""></span>ఊటబావి నీటిపైన </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">నిటారున పడ్డ అరుణకిరణం</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">తొంగిచూస్తున్న మన ఆశలను </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">చటేల్మని కమ్మేస్తే </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">ఆ హృదయపు చేలో </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">మన కలల విత్తనాలు ప్రసవించిన మొగ్గలు నా కవితలు,<br />నీ ఙ్ఞాపకాలతో నాట్లు వేస్తుంటే.. </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">పిల్లకాలువలా సిరా ధారా </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">ధరిత్రిని నూర్పిస్తూ..</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">ఉద్దీపించిన పంటకుప్ప అక్షరాల </span></strong><strong><span style="color:#000099;">సేద్యం </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">కల్పనలకు అంట్లు</span></strong><strong><span style="color:#000099;">కడుతుంటే </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">అవి కవితా పుష్పాలవుతున్నాయి,</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">కల్పనలనే నిజం చేసిన నీ ప్రణయపు మేరువులు </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">ఎన్ని అక్షర మొక్కలను నా కవన క్షేత్రంలో పండించాయే?</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">జిహ్వగా మారిన </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">కావ్యమాతే కాళిదాసు అవతారమైతే...</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">నా జీవాన్నే పరీవృతం చేసిన నీ </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">అనుభూతులు నా కవనసేద్యానికి సర్వేంద్రియాలు.</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><br /><span style="color:#990000;">శ్రీఅరుణం.</span> <br /> </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-9189735036985898351?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-67322622409100539742008-10-14T14:33:00.002+05:302008-10-15T09:57:33.034+05:30త్వరలో నా నవల<strong><span style="color:#000099;">మనం బ్రతకడానికి ఏం కావాలి?</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">నిజంగా బ్రతకాలంటే ఇంత కష్టపడాలా? అనిపించే మనుషులనూ చూస్తున్నాం .</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">అదే సమయంలో..</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">బ్రతకడానికి ఇంత నీచపు పనులు చేస్తేగానీ గడవదా? అనిపించే మనుషులనూ చూస్తున్నాం. </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><span style="color:#660000;">మనిషిని పంచుకున్నసంబంధం </span>కోరుకునేది పరిమితం,అందుకే దాని అవసరం తీరిపోగానే.. ఏ భావమూ గుర్తులేనట్లు మారిపోతుంది. అదే <span style="color:#003300;">మనసులను కోరుకున్న బంధం </span>చాలా లోతుగా వుంటుంది. నమ్మకం అనే వేళ్ళు ప్రతీ క్షణం ఆ బంధాన్ని మరింతగా హత్తుకుంటాయి.అయితే ఇలాంటి బంధాల మెకప్పులు వేసుకుని కొన్ని నీచాలు మనుషులుగా మన మద్యనే తిరుగుతున్నాయి. వాటి పడగనీడలో అనేకహృదయాలు బలయిపోతున్నాయి. వీరి పరిస్థితి చూస్తుంటే... మనకే ప్రాణం మరిగిపోతుందే.... మరి!!! వారి జీవితం ఏమిటి? అలాంటి జీవన్మరణం సమస్య అనుభవించిన మనిషి మనసు స్రవించిన కధే... నీ అడుగులలో నా ఙ్ఞాపకాలు. విశాఖలో జరిగిన వాస్తవ సంఘటనే ఈ కధ. కన్నీటి రుచి ఇష్టమైన వాళ్ళందరూ దీనిని చదవండి. మొదట 2009 జనవరి నుండి మొదలు అనుకున్నా... ఇంకా తొందరగానే మొదలు పెట్టలని నాకే అనిపిస్తుంది.అందుకే సిద్దమవుతున్నా.</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">మీ.. శ్రీఅరుణం. </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-6732262240910053974?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-40067197116621387492008-10-13T10:33:00.001+05:302008-10-13T10:38:52.248+05:30కవితాత్మ<strong><span style="color:#000099;"><span style="color:#006600;">నా కవితలని ప్రోత్సాహించే నా మిత్రుడు ఎప్పుడూ నన్ను అడుగుతుంటాడు.."కవిత్వం రాయటం నేర్చుకోవాలని వుంది,చెప్పు" అని, నేను నవ్వి వూరుకుంటే...బాదపడతాడు. కానీ వాడికి చేప్పడానికి నాకు మాత్రం ఎం?తెలుసు ......కవిత్వం రాయటం ఎలా నేర్చుకోవాలో?? పోనీ పెద్దవారు మనకు మార్గదర్శకులుగా వున్నారు కదా, వారు ఏంచెప్పారో?? చుద్దాం అనుకొని, నాకిష్టమైన గీతాంజలి తీశాను.అందులో ఠాగూర్ గారు "నాకవితలకు అర్ధాలు చెప్పమని నన్ను అడుగుతారు.ఏమో వాటికి అర్ధాలు నాకు మాత్రం ఏం తెలుసు?" అని తిరిగి ప్రశ్నించే సరికి మళ్ళీ నేను మిత్రుడి ప్రశ్న దగ్గరకే వచ్చి ఆగాను. సమాధానం తెలియదు. కానీ చెప్పాలి.అందుకు ఒకే ఆయుధం....అదే నా కవిత. నాకు అర్దమైనంత వరకూ కూర్చుకొని ఈ <span style="font-size:180%;color:#990000;">కవితాత్మ</span> రచించాను. ఆంధ్రభూమిలో అచ్చైన దీనిని ఆశ్వాదించండి.<br />కవిత్వం రాయాలంటే<br /></span>కలానికి కన్నులు మొలవాలి<br />అవి వీక్షించే కలలనే<br />కాగితం కవ్గిలించుకుంటుంది,<br />కనుమరుగవని ఙ్ఞాపకాల నిధులు<br />రాతలుగా వరసలు కడతాయి,<br />కావ్యరసం వొలికిపోతూ..హృదయపుజిహ్వకు<br />దాసోహమవుతుంది,<br />అప్పుడే కవిజన్మిస్తాడు.<br />జలగలా మారిన వంచన<br />హృదయపుమూలుగులోంచి తడిని<br />పీల్చిపారేస్తుంటే..<br />పాలిపోయిన కళ్ళు గ్రుడ్డివైపోయాయి,<br />ఆశల వెలుగులో విరజిల్లిన<br />కల్పనల కాంతులు<br />కనుల ముందు వికటాట్టహాసం చేస్తూ..<br />ప్రేలిపోయాయి,<br />చేతులలోని పాపాయిని లాగేసుకున్నట్లు..<br />స్వార్ధం నమ్మకాన్ని భేర్లు కమ్మించింది.<br />ఆ ప్రళయానికి ..<br />ఆలోచనలకు పక్షవాతం వచ్చి<br />మస్తిష్కం మొద్దుబారిపోతుంది,<br />ఇక అంతా శూన్యం!<br />కలం,<br />కాగితం,<br />కల్పన,<br />కవిత్వం.</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><br /></span><span style="color:#cc0000;">మీ శ్రీఅరుణం.</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-4006719711662138749?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-88588684905516489402008-10-08T10:03:00.003+05:302008-10-08T10:18:43.089+05:30విజయదశమి<strong><span style="color:#000099;">విళయం హాసించిన చోటనేవిజయం ఉధ్బవిస్తుంది,</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">ప్రళయం ప్రవచించిన మార్గమేశాంతికి రహదారులు వేసింది,</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">కల్మషాలు నిండిపోయాయని..</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">కాలాలను నిందిస్తుంటే,</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">కారుణ్యం నర్తించిన గమనాలను మర్చిపోతాం,</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">విశ్రమించని మేధను </span></strong><strong><span style="color:#000099;">కాపాడుకుంటే </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">జగతి .. గెలుపు వాకిళ్ళు తెరిచేవుంచుతుంది,</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">నవరాత్రులు అందించే నవీనరూపం..</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">నిరంతరవృధ్ధిని తట్టిలేపమంటుంది,</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">తపించే ప్రతీఅడుగూ సుశ్యామల పధమయితే..</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">కోట్లాది విజయాలు సరితమై నవ్వుతాయి.<br />వీక్షీంచే నయనాలకు విచక్షణ తోడైతే..</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">విధ్వంసం చిందించిన కరమే </span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">మరో విజయదశమినీ రచిస్తుంది.</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><br /><span style="color:#cc0000;">శ్రీఅరుణం.</span> <br /> </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-8858868490551648940?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-36993563177023198292008-10-07T11:22:00.004+05:302008-10-07T12:37:59.740+05:30దేవుడి నిట్టూర్పు<strong><span style="color:#000099;">నమ్మిన ప్రేమ నన్ను వంచించిందన్న బాదతో గడిపిన నాకు..నన్ను నేను తిరిగి పునర్నిర్మించుకోవాల్సిన అవసరం ఏర్పడిందనిపించింది.ఆ బాధతో కోపం,ఆవేదన,ఉక్రోషం,కసి లాంటి అనేక భావాలు నన్ను చుట్టుముట్టాయి. అంతలోనే నన్ను నేను గుర్తుకు తెచ్చుకోవాల్సిన ఆవస్యకత నా ముందున్న వాస్తవజీవితం చూపెట్టింది. అందుకి నేను ఆశ్రయించింది కేవలం పది నిముషాల ఆలొచన.అదే ఇలా కవితా రూపం దాల్చింది.</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"><span style="color:#660000;">దేవుడి నిట్టూర్పు </span></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">జన్మ, గుండె, మెదడు</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">ఇవిమూడూ </span></strong><strong><span style="color:#000099;">మనిషికి దేముడిచ్చిన వరాలు.</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">జన్మకెప్పుడూ జవాబుంటుంది,</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">నీ కోసం ఉన్నానంటూ వెతికే మరో జన్మ తోడుంటుంది,</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;">అందుకే అంతలా వేళ్ళూనుకుంటుంది.</span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><br />గుండెకెప్పుడూ ప్రశ్నలే?<br />అక్కున చేర్చుకునే దగ్గరకోసం.. నిరంతరం గాలింపులే!<br />ఆ నిర్వేదంలో నిరర్దకభావాలను నిజాలుగా ఆస్వాదిస్తే ,<br />అస్థిత్వం అద్దకమే లేని ప్లాస్టిక్ ముద్దవుతుంది.<br />ఏ రక్తమూ..తనలోన ఇంకని అడ్డుగోడవుతుంది.<br />అప్పుడే మెదడు పనిచేయాలి,<br />ఙ్ఞాపకాల నర్తనని ఆపాదమస్తకం సవరించాలి.<br />హృదయపుపాత్రలో నిండిన<br />కన్నిటిని నవీన ధాతువుతో నియంత్రించి ..<br />నువ్వు అనే పరీక్షకు నిన్ను మళ్ళీ సిద్దం చేయాలి.<br />అక్కడే..నీకు దేవుడు కాండాక్ట్ సర్టిఫికెటిస్తాడు,<br />నీ గెలుపును చూసి..<br />తనూ సృష్టికి ..అర్హుడినేనని<br />తనకుతాను నిట్టూరుస్తాడు. </span></strong><br /><p><strong><span style="color:#000099;"></span></strong> </p><p><strong><span style="color:#000099;">మీ</span></strong></p><p><strong><span style="color:#000099;"><span class=""> శ్రీ అరుణం .</span></p><br /><br /><br /><br /></span></strong><strong><span style="color:#000099;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-3699356317702319829?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-55106880089873121372008-10-06T16:16:00.004+05:302008-10-07T11:16:08.718+05:30మైల గుండెలు<strong><span style="color:#000099;">మనస్పూర్తిగా నమ్మిన ప్రేమ వంచన అని తెలిసినప్పుడు.. ఆ మనసు పడే నరకం పంచుకోలేనిది. అలాంటి నమ్మకం నన్ను వంచించిందని తెలిసిన క్షణం నాలో ప్రవహించిన వేదనా జ్వాలలని ఇలా కవితాధార కురిపించుకోవటం ద్వారా శాంతింపచేసుకున్నాను.నా లాంటి బాధ అనుభవించాల్సిన వారు అవేశంతో తెగించక ,ఈ కవిత ద్వారా శాంతన పడండి.<br /><br /><span style="color:#cc0000;"><span style="font-size:180%;">మైల గుండెలు</span><br /></span><br />గుండెలను కప్పివుంచే చున్నీలు<br />మొఖం దాచుకోవడానికి పనికొస్తున్నాయి.<br />బొట్టు మొగుడుకీ,సింధూరం ప్రియుడికీ<br />పంచుతున్న దొరసానులకే<br />పసుపంతా వ్యర్ధమై పోతుంది.<br />సపరేటుగది వున్న ప్రతీ మగాడూ మొగుడే ,<br />పందుల్ని పక్కకు నెట్టేసి..<br />ఆ బురదనూ కబ్జాచేసి..దొర్లుతున్నాయి<br />వావీ వరసల్ని అమ్మేస్తున్న రూపాలు.<br />బంధాలెప్పుడో కుష్టువ్యాధిగ్రస్తమై పోయాయి.<br />దాపరికానికి పేరు ప్రియుడయితే..<br />దొరికిపోతే పేరు తమ్ముడుగా మారిపోతుంది.<br />వికారానికే వాంతి వచ్చే<br />శారీరక రుగ్మతలు మనసులను నలిపేస్తున్నాయి.<br />అదిగో చూడు..మృగాలు వూగుతున్నాయి మానవ రూపంలో,<br />రెండు అబద్దాలని కలిపి.. ప్రేమ అని నామకరణం చేసేస్తున్నాయి<br />ఆ మొసం ఆకారం దాల్చి, పరువుల్ని పక్కలకు అమ్మేస్తుంటే..<br />హృదయాలు సిగ్గుపడి ప్రాచీనతను కప్పుకుంటున్నాయి.<br />సెల్ ఫోన్ సంభాషణలే శీలాన్ని నిర్ణయిస్తే,<br />ఒక్క కంప్యూటర్ చాలు..వేశ్య సంసారి కావటానికి.<br /><br />అవసరం శృతిమించితే ..<br />మనం పెట్టించిన కన్నీరు..మన ప్రేగులనే చింద్రం చేస్తుంది.<br />పక్క దులిపితే చెదిరిపోయే దుమ్ములా..<br />మొహం నీకు మొఖం చాటేస్తుంది.<br /><br />మొత్తం మీద ..<br />అందరి భుజాలూ నిన్ను రాసుకొని తిరుగుతుంటాయి,<br />గుండెలని మాత్రం నీకంటించకుండా!<br /><br /></span><span style="color:#990000;">శ్రీఅరుణం ,<br />విశాఖపట్నం. </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-5510688008987312137?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-47159484855027447372008-10-01T16:54:00.001+05:302008-10-07T11:20:44.392+05:30మలచిన వేదన<strong><span style="color:#000099;">ఎంతో కష్టపడిన జీవితంలో సమస్యలు సుడిగుండాలుగా చుట్టుముడితే, నా అనుకున్న వారంతా... మన అస్తిత్వంపై దాడి చేస్తే..ఆ వేదనలో జీవితంపై కలిగే విరక్తిని తన జీవితానికి పాజిటివ్ గా మార్చుకున్న మనిషే...<span style="color:#660000;"><span style="font-size:180%;">ఈ మలచిన వేదన</span></span> కవిత<br /><br />చచ్చిపోవాలని వుంది<br />బ్రతుక్కు..చావే మార్గమైన చోట,<br />ఎంతమంది చావటం లేదు?<br />ఈ రేషన్ సమాధుల మద్యన.<br /><br />డబ్బుల కుప్పలు పోసుకున్న<br />నడమంత్రపు సంబందాల...<br />చేతబడుల కుటుంబాలల్లో<br />అగ్గిపెట్టె కరువైతే..పెద్దరికం<br />కత్తెలమోపై ..పొయ్యిలో విరిగిపోతుంది.<br /><br />నీ జన్మకు గుర్తింపు<br />పెరిగే ప్రతీ డిపాజిట్టూ లెక్కిస్తుంది,<br />కట్టలు చూసే చేతులు కడుపును పట్టించుకోవు<br />మెకాలి చిప్పల కేకలు వినిపించుకొనే జాలి<br />ఇక్కడెవరికీ తెలీదు.<br />యంత్రంలా నువ్వు ,మంత్రంలా జీవితం,<br />తంత్రంలా తాపత్రయం కలిసి గెలిచినంతవరకే..<br />వీరిఫంక్తిలో నీకు భొజనం .<br />ఒక్కసారి తడబడ్డావా ??<br />నీ ఆకులో విషం వడ్డించబడుతుంది!<br />నీ కొసం తద్దినం ఎదురుచూస్తుంది.<br />నీకోసమూ ఎదురుచూస్తారు..<br />భీమా డబ్బు రాగానే చివరి కన్నీటి బొట్టునూ<br />దుప్పటితో తుడిచేస్తారు .<br /><br />అది తెలిసే ఇప్పుడు చావలనిపించడం లేదు,<br />ఆస్తి ఎంతున్నా..చావులో అస్తిత్వం లేదు,<br />అందుకనే మరణించిన మరుసటి రోజున<br />ఉదయించే నా ఙ్ఞాపకాలను ఇప్పుడే నిర్మించుకుంటున్నాను.<br />తెలియని నా మరోజన్మ కొరకు<br />ఎదురుచూడగల సేవల పరమార్దాన్ని<br />నా జీవనానికి రవళించుకుంటున్నాను.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">శ్రీఅరుణం,<br />విశాఖపట్టణం</span>.</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-4715948485502744737?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-48411019834512587362008-09-27T11:17:00.004+05:302008-09-27T11:43:39.205+05:30వాలుకుర్చిలో జ్ఞాపకాలూ<strong><span style="color:#3333ff;">జీవితం అనుభవించడానికి. దాచుకోవటానికి కాదు. చాలామంది ఆర్ధికమైన విషయాలలో పడి హార్ధికమైన ఆస్వాదనని కోల్పోతున్నారు.ఆ లెక్కలచిట్టాలు పట్టుకొని పరిగెత్తే గమ్యం చేరువయ్యాక...తాము ఏదో కోల్పోయామని తెలివి తెచ్చుకొని వేదన పడుతున్నారు. అలాంటి జీవితం ఒకటి అనుభవించిన ఆశల నెమరువేత ఈ <span style="color:#990000;">వాలుకుర్చీలో ఙ్ఞాపకాలు</span> కవిత.సంపాదన వుచ్చులో హద్దుకు మించి పరుగులు పెట్టిన ఆయన చివరి రోజులలో తనకోసం ఎంతో ఎదురుచూసి...ఆఖరి చూపు కూడా నోచుకోని భార్య మనసు పడిన క్షోభను గుర్తుచేసుకుంటూ అనుభవించిన క్షణాలు ఇవి .చిత్తగించండి . </span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;"><span class=""></span></span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">నిజం చెప్పు నేస్తం నా నమ్మకం నిలిచేవుందా?</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">నేను నిలిచిన నీ గుండెలో ఇంకా మొలకెత్తుతూనే వుందా?</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">నాకు రింగ్ ఇచ్చిన సెల్ </span></strong><strong><span style="color:#3333ff;">కాల్ </span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">అవుటాఫ్ కవరేజ్ ఏరియా అంటూ,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">నా దూరం చెబుతూ వుంటే..</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">పీడకలలాంటి ఆ కవరేజీ నీ కడుపుని ఎన్నా ళ్ళని ద్రేవేసిందో?</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;"><span class=""></span></span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">నీకు గుర్తుందా?నా మొదటి రాక...</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">నీ హ్రుదయపు వాకిళిలోకి, </span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">కాఫీఇచ్చి ,ఉప్మా పెట్టి ,మజ్జిగ త్రాగించావు.</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">ఏంటిరా ఇది కన్నా అంటూ..కంటి పుసిని తుడిచావు.</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">నువ్వు తినిపించిన ఆ ప్రేమఎక్కడ నెమరువేస్తానోనని.</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">యెంత జాగ్రత్తగా కా పాడుకున్నానో!!!</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;"> కానీ.......</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">కాలం చూపిన ప్రతాపంలో మొదలుపెట్టిన పరుగులో ఏదో శాపం తగిలింది??? </span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">అలాంటి శాపగ్రస్తజీవనంతో...గడచిన కాలం,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">నా మీద నీ ప్రేమని తగ్గించలేదని చెప్పు </span></strong><strong><span style="color:#3333ff;">నేస్తం </span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">అక్కడే.. </span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">నీ పాదాల చెంతనే వుంది నా ప్రాణం. </span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">కనుచుపుమేరవరకూ సోకర్యాలు,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">పర్సునిండా కుక్కిన క్రెడిట్ కార్డులు,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">గ్లోబుతో పాటూ తిరిగే పనులు ,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">ఇంకా....ఎన్నెన్నో... </span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">ఎంటర్ నొక్కితే చాలు..ఏకంగా స్వర్గాన్నే ముందుంచుతున్నాఇ,<br />కానీ...</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">ఆపచ్చని చేలో,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">పూరిగుడిశెలో,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">దూరంగా పలకరిస్తున్నసముద్రపు అలల హోరులో,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">నువ్వు తెచ్చిన ఇడ్లీ ఆవకాయా తింటూ ..</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">మనం అనుభవించిన పరవశాలు..</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">ఒక్క గంట..కాదు కాదు,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">ఒక్క నిముషం..అదీ కాదు,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">ఒక్క క్షణం..ఇస్తానని చెప్పు నేస్తం,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;"> ఈ క్షణమే వాలిపోతాను నీ దోసిళ్ళలోకి.<br />ఊ!!!</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">యాభై వసంతాలు గడిచిపోయాఇ,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">అందులో...నిన్నుపొందిన మూడుదశాభ్దాలూ వెళ్ళిపోయాఇ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">ఒక్కసారిగా వాలుకుర్చిలో నడుంవాల్చిన ఙ్ఞాపకాలు..</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">కోల్పోఇన సాంగత్యాన్ని నెమరువేసుకుంటుంటే..</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">వయసు మీరిన తర్వాతి ముందు జాగ్రత్త.. మందులే మింగేస్తున్నాఇ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">పిల్లల బంగారు భవిష్యత్తు..విదేశాలకు ఎగిరిపోఇంది.</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">అందమైన ఇల్లు కాపలాకాయటానికే సరిపోతుంది.</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">అందుకోలేనంత హోదా కాపాడుకోడానికే పనికొస్తుంది.<br />ఆఖరిఖి ఈరోజున..</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">సంవత్సరానికి పది చొప్పున,నీకు కేటాఇంచిన రోజులు..</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">నిన్ను ఎంత వేదనకు గురిచేసిందో???</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">ఖరీదుగా కట్టించిన నీ సమాధిమాత్రమే చెబుతుంది!</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">ఎంత ఖర్చుపెట్టినా...ఇప్పుడు నువ్వున్నది స్మశానంలోనని.<br />శ్రీఅరుణం,</span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">విశాఖపట్టణం.<br /> </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-4841101983451258736?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-46202399587392113452008-09-22T16:32:00.004+05:302008-09-23T10:33:48.242+05:30పేరు పెట్టాను<p>నా కవనకావ్యానికి పెట్టిన పేరు<span style="font-size:130%;"> </span></p><p><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc0000;">నీ అడుగులలో <span class="">నా ఙ్ఞాపకాలు. </span></span></strong></span></p><p><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">శ్రీ అరుణం ,</span></strong></p><p><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">విశాఖపట్టణం </span></strong></p><p><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">9885779207 </span></strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-4620239958739211345?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-74261398035972975752008-09-18T10:42:00.001+05:302008-09-22T15:14:34.566+05:30ఈ గుండె గదులలో<span style="font-size:180%;color:#006600;"><strong><span class=""></span></strong></span><br /><span style="font-size:180%;color:#006600;"><strong><span class=""></span></strong></span><br /><span style="font-size:180%;color:#006600;"><strong>ఈ గుండె గదులలో [కవిత] </strong></span><br /><strong><span style="font-size:180%;color:#006600;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;">[స్తీ పురుషుల మద్యన బంధం శ్రుంగారమే ఐతే... ప్రేమ అనే మాట ఎందుకు పుట్టింధి? అటువంటి ప్రేమలోని అనుభూతులతో ఒక అద్భుతమైన ప్రపంచాన్నే నిర్మించుకోవచ్చు.అటువంటప్పుడు ఇక వియోగం అనే వేదన మనల్ని ఎలా చేరుతుంది? అటువంటి ఈ అనుభూతిని ఆశ్వాదించండి. మీ అభిప్రాయంల కొరకు ఎదురుచేస్తూ....]</span></strong><br /><strong><span class=""></span></strong><br /><strong>కనురెప్పలు శ్సాసిస్తే కలలు మేల్కొంటాఇ,</strong><br /><strong>హ్రుదయపు కొలను నుండి </strong><br /><strong>ఙ్ఞాపకాల రంగులనుముంచి తెచ్చుకుంటాఇ.</strong><br /><strong>నేను నువ్వుగా..నువ్వు నేనుగాచిత్రితమవుతున్న </strong><br /><strong>ఆశలనువిరహమనే కాన్వాసుపై..ముద్రించుకుంటాఇ.</strong><br /><strong>అనంతవిశ్వాన్నీ జైంచగల వూహల గమ్యం,</strong><br /><strong>నీ దగ్గరకొచ్చేసరికి ఆగిపోతుంది..</strong><br /><strong>నేనంటే ఇంకేంలేదు..అంతా నువ్వేనంటూ.</strong><br /><strong>నా గుండెలపై తారాట్లాడిన,నీ చేతివ్రేళ్లు,</strong><br /><strong>నా నుదిటిన చుంభించిన నీ బుజ్జి పెదవులు,</strong><br /><strong>ఆస్వాదనతో నిండిన మెడపై చెమటను </strong><br /><strong>తుడిచిన అమ్మలాంటి చేతులూ,</strong><br /><strong>ముద్దుగా నెత్తిపై కొట్టి <span style="color:#cc0000;">అమ్మోదేవుడిపేరంటూ..</span></strong><br /><strong>వెనుకగా హత్తుకొని భుజంపై వాల్చిన తల,</strong><br /><strong>.....ఎన్నని చిత్రించనూ ..ఈ గుండె గదులలో ,</strong><br /><strong>నిజంగా...</strong><br /><strong>అరుణానికి సంపూర్ణ వర్ణం ఎవరు గీయగలరు???</strong><br /><strong>శ్రీ<span class="">అరుణం </span></strong><br /><span class=""></span><strong>విశాఖపట్టణం</strong> <strong><br /><br /><br /></strong><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-7426139803597297575?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-16441513808313853152008-09-17T10:42:00.000+05:302008-09-17T10:48:19.560+05:30శ్రీ అరుణం గా నాకవనం<strong>ఎన్నో ఆశయాలతో మొదలైన జీవితం సమస్యల్లో కూరుకుపోఇనప్పుడు మనసు కోరుకునేది స్వాంతన. అది సాంగత్యంలో లభిస్తే మరింతగా ఆశలు బలాన్ని కూర్చుకుంటాఇ. నా జీవితంలోనూ అటువంటి సమస్యలు నిండిపోఇనప్పుడు...ఓటమి బాధలో పరుగులు పెడుతున్న నాకు ఒక సాంగత్యం తోడుగా దొరికింది.అది నిజమో?అబద్దమో ?తెలుసుకోకుండానే ఆబంధానికిప్రేమ అని పేరు పెట్టుకుని ఆదారిలో పరిగెట్టడం మొదలుపెట్టాను.అలా నన్ను కదిలించిన తోడు అరుణం.విశాఖ సముద్రతీరాన నన్ను కదిలించిన అరుణోదయం అనుకోకుండానే నా జీవితంలో ప్రాణప్రదమైపోఇంది.ఆ అరుణం తోడులో ప్రసవించిన కవనం తనకే అంకితమిస్తూ నా కలం పేరును నా పేరులోని తొలి అక్షరంతో మిళితం చేస్తూ <span style="color:#ff0000;">శ్రీఅరుణం</span> గా రాసిన తొలి కవిత ఆంద్రభుమిలో ప్రచురితమైంది.అది రేపు ఇక్కడే చూద్దం. మీ </strong><strong><span class="">శ్రీ</span> అరుణం. </strong><br /><strong><br /><br /><br /></strong><strong></strong><strong><span class=""></span></strong><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-1644151380831385315?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-26400017766124388542008-09-15T13:18:00.000+05:302008-09-16T10:43:22.004+05:30నా తొలి కవిత<span style="color:#ff0000;">జీవితం సార్దకం చేసుకుందామన్న ఒక బుద్దిపూర్వక ఉద్దేశ్శంతో ఏ కవీ కవిత్వం రాయడు. జీవన తుఫానులలో కొట్టుకుపోతూ ఏ కొమ్మో ఆధారంగా దొరికినప్పుడు చేసుకొనే సమీక్ష కవిత్వం. అది అవిచ్చన్నంగా సాగే దీర్గకాలికప్రకియ కాదు.అప్పుడప్పుడూ చెప్పకుండా సంబవించే విద్య్హుత్ లాంటి సంఘటన-శేషేంద్రశర్మ గారు.<br /></span>కవిత్వం అంటే కవితత్వం అనుకుంటాను నేను.అనుభూతులను ఆస్వాదిస్తున్న క్షణం వాటి విలువ అశాస్వతం. అదే క్షణంలో వాటికి అక్షరరూపం ఇచ్చి కాపాడుకొండి... ప్రతి నిముషమూ వాటి విలువ పెరిగిపోతూనే వుంతుంది.అటువంటి అనుభూతులను దాచుకోవాలన్న ఆశని నాలో రేకెత్తించినది ప్రేమ. అప్పుడే నిర్ణైంచుకున్నాను,ఇంత గొప్ప ఆనందాన్ని అదే సమయంలో అంతే వేదనని చూపిస్తున్న ప్రేమని ఇలా గాలికి వదలకూడదని.నాకు తెలిసిన నాలుగు అక్షరాలనీ కూర్చుకుంటూ కవితలు రాయటం మొదలు పెట్టాను.ఈ దారిలోనే <span style="color:#006600;">నా తొలి కవిత జన్మించింది</span> ఇలా....<br /><br /><span style="color:#3333ff;">నా ప్రపంచం చాలా చిన్నది,అందుకే దానికి ఎక్కువ మాటలు రావు, </span><br /><span style="color:#3333ff;">రాయలని వున్నా..రూపం ఇచ్చేంత పదసంపద నా మస్తిస్కం కూర్చుకోలేదు,</span><br /><span style="color:#3333ff;">అంతలో నువ్వు కలిశావు.. అనుభుతుల నిఘంటువులా,</span><br /><span style="color:#3333ff;">ఆ క్షణమే నా పదలు మూటలు కట్టాఇ..చిన్న పాపాఇ మాటలుగా,</span><br /><span style="color:#3333ff;">నాకు ఫ్రాస రాదు నీపై ధ్యాస తప్ప.</span><br /><span style="color:#3333ff;">చంధస్సు చదవనేలేదు.. నీ చిరునవ్వు తప్ప.</span><br /><span style="color:#3333ff;">అలంకారలపై మనసు పోవటం లేదు.. అది నీ ఆహార్యం దగ్గరే నిలిచిపోఇంది ,</span><br /><span style="color:#3333ff;">అందుకే భావాలను బట్టిపట్టకుండాబదలాఇంచేస్తున్నాను..కాగితం పైకి.</span><br /><span style="color:#3333ff;">నీ ప్రేమలో మునిగితేలిన ఇప్పుడు.....</span><br /><span style="color:#3333ff;">నాకు అక్షరాలకు కొదవ లేదు,</span><br /><span style="color:#3333ff;">వాటికి నీ అనుభూతులతో చేరి రూపం దిద్దుకోవటం </span><span style="color:#3333ff;">వచ్చేసింది.</span><br /><span style="color:#3333ff;">నువ్వూ నేనూ అనే పదాలు మన జీవననిఘంటువులో చెరిగిపోఇ,</span><br /><span style="color:#3333ff;">మనం అన్న పదం పుట్టిన ఈ క్షణమే...</span><br /><span style="color:#3333ff;">శ్రీఅరుణం అనే కలానికి జన్మనిచ్చింది.<br /><br /><br /></span><span style="color:#3333ff;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-2640001776612438854?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-43458218095204514862008-09-11T17:35:00.000+05:302008-09-11T17:36:50.801+05:30మల్లి మరోసారి మీతోకవిత్వం రాయటం ఒక వరం. మనలోని అనుభూతులను అక్షరరూపంలో అనుభవించగలగటం అద్భుతం. అటువంటి వరం నాకు లభించడం నా పూర్వజన్మసుక్రుతం.అలాంటి నా కవితలు వెనుకన వున్న నేపద్యం అందరితోనూ పంచుకోవాలని నా ఆశ ఇలా తీరుతున్నందుకు సంతోషంతోఈ బ్లాగ్ని ప్రారంభిస్తున్నాను. నా బ్లాగ్ అడ్రస్ <a href="http://sriarunam-telugubloggers.blogspot.com/">http://sriarunam-telugubloggers.blogspot.com</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-4345821809520451486?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3310780472789957927.post-30345752820153951382008-09-10T17:55:00.000+05:302008-09-10T18:13:21.524+05:30naa kavithala nyapadyamనా పేరు శ్రీనివాసరావ్. విశాఖపట్టణం.శ్రీఅరుణం నా కలం పేరు.ఆంధ్ర భూమి వంటి పత్రికలలో ముద్రణ ఐన ఆ కవితల నేపద్యం అందరితో పంచుకోవాలన్న కోరికతో మొదలుపెడుతున్న ఈ బ్లాగును ఆదరిస్తారని నమ్ముతూ...శ్రీఅరుణం<br /><a href="mailto:sssvas123in@yahoo.co.in">sssvas123in@yahoo.co.in</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3310780472789957927-3034575282015395138?l=sriarunam-telugubloggers.blogspot.com' alt='' /></div>శ్రీఅరుణం.http://www.blogger.com/profile/17701577657204681388noreply@blogger.com0