Sunday, April 1, 2012

"నేనెవరిని చంపాలి" రియల్ స్టొరీ



 "నేనెవరిని చంపాలి"   రియల్ స్టొరీ  comingsoon

"శ్రీరాముడు ఏకప్రత్నీవ్రతుడు"
 "ద్రౌపతి ప్రతివ్రత"
ఇలాంటి మాటలు ఇప్పుడు చాలమందికి వెటకారంగా వినిపిస్తున్నాయి.
నిజంగా ప్రాతివత్యమంటే ఏమిటీ? నాకు అనుభవమైనంతవరకూ.. మనం ఏర్పరుచుకున్న బందానికి సంబందించినంత వరకూ వున్న విలువను కాపాడుకోవటమే.. ప్రాతివత్యం.  అది రాముడికి ఒక్కభార్యతో నయినా,ద్రౌపతికి ఐదుగురు భర్తలతోనయినా. కావలసింది మన బంధానికున్న విలువ ,పరిది మరవకుండా వుండటమే. ఇప్పుడు మన సమాజంలో అనుభవిస్తున్న వున్మాదపు చర్యల వెనుక ఈ రెండూ కొరవడటమే అసలుకారణం.
ప్రేమా ,పెళ్ళి, ప్రమాణం లాంటివాటిని కృత్రిమంగా స్తృష్టించుకొని .. మనల్ని మనం బ్రతకడానికి మోసంచేసుకుంటూ..గడుపుతున్న ఈ కాలంలో, అసలు వాటిని సంపూర్ణంగా అనుభవించగల జీవన విధానాన్ని మనం నిలుపుకొంటున్నామా అని ఒక్క క్షణం అలోచిద్దాం.
పదిమందితో ఐ లవ్ యూ అని చెప్పే మనిషికి{ఆడ కానీ, మగ కానీ},  మనస్పూర్తిగా ఏవరైనా ఐ లవ్ యూ చెబితే.... దాన్ని ఆస్వాదించగల మనసు మిగులుతుందా???   జీవితంలో ప్రేమని అనుభవించే అవకాశం మన హృదయం కోల్పోయేలా మనమే చంపుకోవటం లేదూ???అందువల్ల మనం కోల్పోతుంది ఏమిటి???
పెళ్ళిలోని మాధుర్యం
,మొదటిరేయి సాంగత్యం,
ప్రేమలోని అద్భుతం,
 నమ్మకంలోని అనుబంధం....
 ఇవన్నీ ఇప్పుడు మనమెందుకు దూరం చేసుకుంటున్నాం?
కత్తులతో పొడవటం,
యాసిడ్తో దాడిచేయటం,
బ్లేడుతో కోయటం,
 వున్మాదపు ఆవేశానికి గురికావటం,

ఒక మనిషి ప్రాణంపై మరోవ్యక్తి నిరంకుశంగా అధికారాన్ని చెలాయించడం...
ఇవన్నీ ఎందుకు మన చుట్టూ చేరిపోతున్నాయి?
సంబంధం అనేది యూసేజ్ కాదు.
పెళ్ళి అనేది ఇద్దరు కలిసి బ్రతికేందుకు ఇచ్చే లైసెన్స్ కాదు.
ఐ లవ్ యూ అనే మాట మనకు ఇతరుల వలన కలిగిన తృప్తికి ప్రతిఫలంగా చెప్పే "థ్యాంక్స్" కాదు.
 అసలు జీవితానికీ,బ్రతకడానికీ మధ్యన అంతఃసూత్ర మేమిటి?
నడవటాని కావలసింది మార్గమా? దిశా?
ఇలాంటి అలోచనని నాలో రేకెత్తించిన నా స్నేహితుడి చివరి వుత్తరమే ప్రేరణగా...నేను రాస్తున్న ఈ కధ... బ్రతికి సాధించాలనుకొనే వారందరికోసం.... "నేనెవరిని చంపాలి"   రియల్ స్టొరీ.


sriarunam-telugubloggers.blogspot.com

శ్రీఅరుణం.
విశాఖపట్నం . 

Sunday, March 18, 2012

NYNU AYVARINI CHAMPAALI?

from April 3rd week... i will start a real story of  humanity."NYNU AYVARINI CHAMPAALI?". idhi gylichiteeraalanukonya vaari koosam. SRIARUNAM.

Wednesday, February 15, 2012

నువ్వెక్కడా?

నువ్వు ఎప్పుడూ నాకు ప్రశ్నవే?
నా అడుగులతో నిన్ను కలుపుకొవాలని
నిరంతరమూ నా గుండే తపిస్తూవుంటుంది,
దానికెన్నిసార్లు చెప్పినా...
నిన్ను నమ్మమంటూనే వుంటుంది,
నా గుండెలపై నువ్వు సేద తీరినప్పుడూ...
నా ఆశలను నువ్వే నింపుతున్నప్పుడూ...
నా గతాన్ని ఙ్ఞాపకాలుగా నువ్వే మలచినప్పుడూ...
నన్ను నీలా ఇప్పుడు మార్చినప్పుడూ...
నాకొసమే నువ్వు రేపు మిగులుతానన్నప్పుడూ...
అనంతాన్నీ ప్రశ్నించినా సమాధానం నువ్వే వచ్చినప్పుడూ... 

నువ్వు ఎప్పుడూ నాకు ప్రశ్నవే?
ఈ ప్రపంచంలో నువ్వెక్కడా? అని ప్రశ్నించే
నా మస్తిష్కానికి...

శ్రీఅరుణం
విశాఖ

Tuesday, January 24, 2012

కవన ప్రసవం


కవిత్వానికికాలమే వారధి
ఆ కాలగమనంతో పొత్తుపెట్టుకొంటే..
గడిచే ప్రతీ క్షణమూ ఒక్కొక్క అక్షరమవుతుంది,
కనుపాప దారులలో సాగిపోయే జీవితాలు
అనుభవాల క్షేత్రంలో పుటలై 
కావ్యాలుగా మొలుస్తుంటాయి,
కన్నులు స్రవించే కన్నిటిలో 
ఆర్ధతా ప్రేమా మిళితమై పెల్లుబికితే..
వాటినుండి చిప్పిల్లిన అవశేషాలు
ఈ యుగాన్నే తట్టుకొగల కధనాన్ని మన ముందుంచుతాయి.


శ్రీఅరుణం,
విశాఖ.
9885779207

Tuesday, January 17, 2012

స్వాతంత్రపోరాటం


అవినీతిని నిర్మూలిద్దాం అంటూ
`అన్నా` తిండి మానేసి  కూర్చుంటే..,
నీతినెప్పుడో అమ్మేసుకున్న వాళ్ళు
నీళ్ళునమలడం  కూడా మర్చిపోయారు.


దొంగ దొంగ గొడవపడితే..
దాపరికం బయటపడినట్లు,
మన రాజకీయం అంతా చేరి
మనకి దాగుడుమూతల్ని మిగులుస్తారు.


ప్రాణం మనకోసం ఒడ్డిన జవానుల 
శవపేటికలపైనే తమ ఖాతాల్ని నింపుకున్న వీరికి 
అంత త్వరగా  నీతి ఎలా మింగుడుపడుద్ది?


లోక్ పాల్ నయినా లేకి పాలనగా మార్చి
కుటుంబాల లెక్కలకు రాజ్యంగాన్ని అడ్డుగా పెట్టుకొని
విరగబడుతుంటే...


డెబ్బై ఏళ్ళ `హజరే`కి 
యాభై ఏళ్ళు తగ్గిద్దాం,
ప్రతీ ఒక యువతా ..హజారేగా మారి
మరో స్వాతంత్రపోరాటం సాగిద్దాం.


శ్రీఅరుణం,
విశాఖపట్నం. 
      


                     

Saturday, January 7, 2012

సంప్రోక్షణ

నీటిని కనుగొన్న దారులలోంచే..
నిప్పునీ మలచడం ప్రారంబించి..
మనిషి..ఆ అగ్నికీలల కొసలతో
తన చుట్టూ ఆశల సరోవరాన్ని నిర్మించుకున్నాడు,


ఆత్మని రక్షిస్తున్న హద్దుల అంచులలో
కందకాల్ని తవ్వేసుకొని
దానిలో జీవితాన్ని ముడుచుకుందామని
కన్నీళ్ళకి కలలని అరువిచ్చాడు,


మరుభూమిలో నాటిన ఆ విత్తనాల నుండే..
మల్లెపూలతోటల్ని పండించుకొంటూ
అరుణపు గొడుగునే అందంగా కప్పుకొంటూ
ఆశల్ని నూర్పిస్తున్న ఆ నిశితోటలో
రాత్రిని శాశ్వతంగా ఊహించుకుంటున్నాడు,


అతనికి తెలియటంలేదు..
మాటలతో చేస్తున్న వ్యాపారానికి
మూలధనం మస్తిష్కమేనని,
తన గుండె దోసిళ్ళలోకి వాటితో నమ్మకాన్ని నింపుకున్న క్షణాలు
ఎప్పటికైనా...
హృదయమనే సమాధానం దొరకని ప్రశ్నలుగానే మిగిలిపోతాయని?


శ్రీ అరుణం
విశాఖపట్నం
.




 

 

Sunday, December 25, 2011

నువ్వంటే...???

నువ్వంటే...???







అప్పుడెప్పుడో.. నన్ను తిట్టుకొంటూ తిరిగి చుడకుండా
వెళ్ళిపోయిందన్న కసితో...
ఎప్పటికప్పుడూ.. నన్ను తట్టిలేపుతూ
కళ్ళుతెరిస్తే కరిగిపోయే అద్భుతాంలా మారినా..
గుండెలముందు బంధించుకోవాలని
నాకెందుకు అనిపించలేదు?


నా ఈసడింపునీ తన కన్నులతో పొదవిపట్టుకొని
ఆశ చావని అడుగులతో దూరమవుతున్న
ఆ పాదాల పగుళ్ళనే చూస్తూ..,
కలుక్కున జారిపోతున్న కన్నీళ్ళని కనికరించలేని
రాతి హృదయాన్ని.. నేనెందుకు గుర్తించలేదు?


గుండేలేని తోటలో మెదడుని పాతేసి
అంబరం ఎత్తున బలిసిన అహం వృక్షాల నీడతో
ఏ ప్రణవానికి హారతి పడతాను?


ప్రణయం పిలిస్తే పలకదు,
అదే పిలిచిందా.. మనమెంత?
ఈ రెండింటిమధ్యనా నేను సాధించే..మనఃసాక్షే..
నువ్వవుతావని ఇప్పుడే తెలుస్తుంది.




శ్రీఅరుణం,
విశాఖపట్నం.

Sunday, December 11, 2011

నా ప్రేయసి నన్ను "కన్నా" అని పిలిచినప్పుడు కలిగిన ఆనందం మీ ముందు ఈ కవితగా.

అప్పుడెప్పుడో అమ్మ సృష్టించినట్లు గుర్తు


ఆ తర్వాత...

వయసు దాచేసుకొందో???

మనసు కప్పేసుకొందో???


సమాజం చెరిపేసిందో???


నా కొసమేనంటూ...అదే పిలుపు మళ్ళీ...


ఉంటుందని మరిచిపొయాను.


పెద్దరికపు ప్రాపులో.. ఖద్దరు బట్టలు చుట్టుకొని


నా అడుగుల శబ్దానికి నేనే గాంభీర్యాన్ని పెంచుకొన్నాను,


ఇంతలోనే...


హృదయంలో తేనె ఒలకపోసుకున్నట్లు..


అమ్మ దోసిళ్ళలో మళ్ళీ వెన్నపూస బువ్వ తింటున్నట్లు..


చాలా రోజుల తరువాత


"కన్నా" అన్న ఆ పిలుపు నా కొసం వినిపిస్తే..


నేను నిలుపుకొన్న ప్రేమే నాకీ అదృష్టాన్ని ఇస్తే...


చాలదా ఈ తృప్తి ...నన్ను నేను ప్రేమించుకొవటానికి.




శ్రీ అరుణం
విశాఖపట్నం.









Saturday, November 19, 2011

marala modhalupydadham

chalaa rojula tharvaatha maralaa ee sunday nundi kaludhdhaam.

Saturday, April 10, 2010

అద్దం

అద్దం ముందు జీవితం ఎప్పుడూ

సరిపుచ్చుకొవటంతోనే గడిచిపోతుంది,

ఆత్మముందు పరుచుకున్న ఆవిష్కరణ

అవనిముందు నిన్ను తలెత్తుకొనేలాచేస్తుంది.

అద్బుతాలు పుట్టుకురావు...

అంబరం నీ తోడు వచ్చినట్లు కనిపించినా

ఒంటరితనాన్ని నువ్వెందుకు ఫీలవుతున్నావు?

సమతూకం సాధించాలంటే ముందుగా

బరువు తెలుసుకోవాలికదా?

శబ్దం ఎన్ని మెళికలు తిరిగితేనో

శంఖం నుండి మధురంగా వినిపిస్తుంది.

నమ్మకం నీ అస్థిత్వంలో మిళితమైతే

అనంతంలోను గమ్యాన్ని అన్వేషించొచ్చు.

శ్రీ అరుణం

విశాఖపట్నం.


Tuesday, January 26, 2010

దేవుడి నిట్టుర్పు

జన్మ, గుండె, మెదడు,

ఇవి మూడూ మనిషికి దేవుడిచ్చిన వరాలు


జన్మకెప్పుడూ జవాబుంటుంది
నీకోసం వున్నానంటూ వెతికే మరో జన్మ తోడుంటుంది,
అందుకే అంతటా వేళ్ళూనుకుంటుంది.


గుండెకెప్పుడూ ప్రశ్నలే...
అక్కున చేర్చుకొనే దగ్గర కోసం నిరంతరం గాలింపులే,
అ నిర్వేదంలో నిరర్దకభావలను నిజాలుగా అపాదిస్తే...
అస్తిత్వం అద్దకమేలేని ప్లాస్టిక్ ముద్దవుతుంది,
ఏ రక్తమూ తనలో ఇంకని అడ్డుగోడవుతుంది,


అప్పుడే మెదడు పనిచేయాలి
జ్ఞాపకాల నర్తనని ఆపాదమస్తకం సవరించాలి
హృదయపు పాత్రలో నిండిన కన్నీటిని నవీన ధాతువుతో నియంత్రించి
నువ్వు అనే పరీక్షకు నిన్ను మళ్లీ సిధ్ధం చేయాలి.


అక్కడే నీకు దేవుడు కాండాక్ట్ సర్టిఫికెట్ ఇస్తాడు,
నీ గెలుపును చూసి...
సృష్టికి తనూ అర్హుడినేనని నిట్టుర్పు విడుస్తాడు.






శ్రీఅరుణం .

Saturday, January 16, 2010

పెద్దపండుగ

మా ఇంటి చివరన
సందుమూలన
మురికికాలువ పక్కన
చిరిగిన గోనిపట్టాని పరుచుకొని
కొబ్బరిబొండాలమ్ముకొనే మామ్మ,
ఒక్కరొజు సెలవు పెట్టి
నేతచీర కట్టుకొని
బోసినవ్వులతో కనిపించిందంటే...
ఆ రోజు నాకు సంక్రాంతి పండుగని అర్ధం అయిపోతుంది.

గుమ్మం అంచున చెల్లి
బ్యాలెన్స్ గా నిలబడి
బావ రాకకోసం
కనుగ్రుడ్లను రోడ్డుకు అతికించుకొంటే
పండగొచ్చిందని తెలిసిపోయింది.

మేమంతా కొత్తబట్టలు కట్టుకొంటే
చూడాలని అమ్మ కళ్ళు ఆత్రంగా వెదుకుతుంటే
నేనూ సిద్దం అయిపోయాను కనుమ కోసం.

మా అందరి ఆశలూ తీర్చడం కోసం నాన్న
మౌనంగా షావుకారింటికి అప్పుకోసం బయలు దేరితే
పూర్తిగా తెలుసుకున్నా...
మన పెద్ద పండుగ ఇదేనని.

శ్రీఅరుణం
విశాఖపట్నం.

9885779207

Saturday, January 9, 2010

ఒకే ఒక్కసారి

మనలో చాలామందిమి నేను ఎంత ప్రేమించినా అవతలివాళ్లు నన్ను దూరం చేసుకుంటున్నారని భాద పడుతుంటారు.కాని నిజమైన ప్రేమే మనలో ఒకసారి మొదలైందంటే...శూన్యంలోనూ ఆనందాన్ని అనుభవించగల మనసు మన సొంతం అవుతుంది.అటువంటప్పుడు మన ప్రేమని పొందలేకపోవటం వారి దురదౄష్టం . ఆ అద్భుతమైన ప్రణయానందం మనల్ని ఎప్పటికీ హాయిగానే వుంచుతుంది.ఆ విషయాన్ని నా అనుభవం ద్వారా నేను పొందిన క్షణాలను మీ ముందు వుంచుతున్నను ఇలా... [ఆంధ్ర భుమిలొ ప్రచురితమయింది]


ఒక్క చూపురా కన్నా
కనగానే అమ్మ చూస్తుందే....అలా,
ఒక్క నవ్వురా బుజ్జీ
నేనంతా నీదే కదరా అన్నప్పుడు నవ్వుతావే...అలా,
ఒక్క స్పర్శరా తల్లీ
నా భుజంపై సేదతీరినప్పుడు..
నీ తల వెంట్రుక ఎగిరి నన్ను తాకు తుందే...అలా,
ఒక్క ఉత్తరం రా బంగారం
ప్రేమతో నీ చేతివ్రేళ్లు నా గుండెలపై రాస్తాయే...అలా,
ఒక్క ముద్దురా ప్రియా
కనురెప్పలు చివరిసారి మూతలు పడుతున్నప్పుడు
ఆర్తి తీరని మెహం వుంటుందే...అలా,
ఒక్క జీవితం రా ప్రేమా
నిన్ను హత్తుకొని నా హృదయం అలాగే ప్రణమిళ్లేంత వరకూ.


Sunday, December 27, 2009

చిద్విలాసం [కవిత]

చిద్విలాసం [కవిత]

ఈ కవితకి నేపధ్యం అవసరంలేదు, అని అందరికీ తెలుసు.ఆ తిరుమల గిరిపై నేను అనుభవించిన అనుభుతికి ఇలా అక్షరరూపం ఇచ్చాను.అంధ్రభూమి వీక్లీలో 2009లో ప్రచురించబడింది.

కోటి సిరులు పండిన చోటు
కోనేటిరాయుడు నిలిచిన చోటు
కొంగున కట్టిన మొక్కులను
వడ్డీలతో కలిపి వసూలు చేసుకోనే చోటు,
ఆ గిరి సుగంధాల ఆవిరి
ఆ నిధి లక్ష్మిదేవి పుట్టినింటి దరి
అమృతపు భౌతికత్వాన్ని
కనులముందుంచే గోవిందస్మరణ
పిల్లతెమ్మరలా పలకరిస్తుంది,
చలువరాతి కౌగిళ్ళు
జీవన ఆర్ధతని హత్తుకుంటాయి,
ఆ మేము వీక్షణకై...
ఎన్నివేల వరుసలో...చీమల దండ్లలా
ఆధ్యాత్మిక సమరం చేస్తుంటాయి,
తిరునామం కప్పిన నయనాలు
చిద్విలాపంగా నవ్వుతుంటే
ఆ కొసరి మురిపానికే...
ఎన్నివేల గుండెలు తపిస్తున్నాయో,
తన్మయత్వపు అంచులవరకూ తనువులు తరియించాలంటే...
శ్రినివాసుని ఇంటికి వెళ్ళొధ్ధాం రండొకసారి.

నా కవితల వెనుక....?

ముందుగా నవల ఆపుతున్ననంధుకు... సారీ. ఈ కధలో నిజజీవిత పాత్రలుకుడా వుండటం వలన వారి అభిప్రాయంలను మన్నిస్తూ కొంతకాలం ఆపివేస్తున్నాను. ఈలోపు పభ్లిష్ అయిన నా కవితలని వాటి నేపధ్యంతో ప్రతీ ఆదివారం మీ ముంధు వుంచుతాను.మీ కామెంట్స్ పంపుతూ నన్ను ప్రోత్సాయిస్తారని నమ్ముతూ....

మీ
శ్రీఅరుణం.

atididevobhava

closest heart





నీ అడుగులలో నా ఙ్ఞాపకాలు.

వీక్లీ నవల 2009 జనవరి 1 నుండి

ఇక్కడే మొదలవుతుంది


Blog Archive

naa gurenchi meethoo

My photo
visakhapatnam, hindu andhrapradesh, India
srinivasa,saritha,sahitya,srisaran this is my world. in my pen name sri is me,arunam is my heart.