Thursday, August 15, 2013

జెండాపండుగ


 నా దేశపు వీధిబడికి మళ్ళీ వచ్చేసింది జెండాపండుగ
వృద్ధాప్యం దరిచేరిన ఊపిరిలా జెండాకర్ర వొణికిపోతుంది,
మూడురంగులూ ముచ్చటగా నింపారు
శాంతిచక్రాన్నిమాత్రం ఎక్కడో వదిలేశారు,
ఏమయిందంటూ వెదుకుతూవెళ్ళాను...
వీధిమలుపులో చెత్తకుండీనిండా తగలబడుతున్నాయి
రాత్రి మతఘర్షణల్లో ముగిసిన జీవితాల కాష్టాలు..
ఆ కుళ్ళుభరించలేక మరోవైపు కదిలాను,
గరిక పిలిచింది "గ్రామం ఇటుందని"
ఆశల గాలితెరలు ఊతంగా నిలవగా
పొలాలచేతులుపట్టుకొనినడిచానటువైపు
ఏముందక్కడ?
స్వఛ్చమైన ఆప్యాయతలుపూరిగుడిశె చూరులో చిక్కుబడిపోయాయి
తాత కాల్చి వదిలేసిన చుట్ట ముక్కలా?
ఆ తపోభంగం నన్ను అక్కడ వుండ నివ్వక మళ్ళీ రొడ్డెక్కాను...
ఏ దిక్కున నిలబడి చూసినా...
ఇప్పుడిక్కడ భారతదేశం కనిపించనివ్వటంలేదు,
ఎవడికి కావలసిన పీలికనివాడే చీల్చుకుంటున్నాడు.
నాయకులు నయవంచకులవుతుంటే...
నమ్మకాలు నడిరోడ్డుపై ఉరితీయబడుతున్నాయి,

శాంతి ఎక్కడుందనిపించగా..
ఇంకెందుకులే అశోకచక్రం అనుకుంటూ వెనుదిరగబోయాను.
నా సణుగుడు వినిపించిందేమో...
ఓ లేతగుండె స్ఫందించింది
ఆగమని సైగచేసి భుజంపైనున్న బడిబస్తాను క్రిందకి దించి
ఆ కమ్మని హృదయపు రంగులపెన్సిళ్ళతో...
లేతనైన ఆశల మునివ్రేళ్ళతో గీసిచ్చింది అశోకచక్రాన్ని
"అంకుల్, మా కోసం ఇది అంటించండంటూ..."
శ్రీఅరుణం
విశాఖపట్నం



Thursday, August 8, 2013

కవిత్వం రాయాలంటే

కవిత్వం రాయాలంటేకలానికి కన్నులు మొలవాలి
అవి వీక్షించే కలలనే
కాగితం కవ్గిలించుకుంటుంది,
కనుమరుగవని ఙ్ఞాపకాల నిధులు
రాతలుగా వరసలు కడతాయి,
కావ్యరసం వొలికిపోతూ..హృదయపుజిహ్వకు
దాసోహమవుతుంది,
అప్పుడే కవిజన్మిస్తాడు.
జలగలా మారిన వంచన
హృదయపుమూలుగులోంచి తడిని
పీల్చిపారేస్తుంటే..
పాలిపోయిన కళ్ళు గ్రుడ్డివైపోయాయి,
ఆశల వెలుగులో విరజిల్లిన
కల్పనల కాంతులు
కనుల ముందు వికటాట్టహాసం చేస్తూ..
ప్రేలిపోయాయి,
చేతులలోని పాపాయిని లాగేసుకున్నట్లు..
స్వార్ధం నమ్మకాన్ని భేర్లు కమ్మించింది.
ఆ ప్రళయానికి ..
ఆలోచనలకు పక్షవాతం వచ్చి
మస్తిష్కం మొద్దుబారిపోతుంది,
ఇక అంతా శూన్యం!
కలం,
కాగితం,
కల్పన,
కవిత్వం.


మీ శ్రీఅరుణం.

Wednesday, July 31, 2013

సోదరా......వెళ్ళొద్దూ...


అబ్బా!పెరికేశావా...
ఒక కంటిలో నలుసుపడిందని చూపిస్తే
రెండుకళ్ళనూ నరికేసి దూరంగా విసిరేశావా.
ఎన్నివేల సంవత్సరాలుగా కూర్చుకున్న అక్షరాలకు
తెలుగుతల్లివని రూపం ఇచ్చి
నేనే పసిపాపనై..నిన్ను పూజించుకున్నానే,
అలాంటిదిప్పుడు
నాలో ఎక్కడో లోపంవుందని...నిలువునా నరికేయటం...
నైతికమా? నీచమా?
నిన్ను చీల్చటానికి ఎందరో నడుంకట్టారు,
రాజులున్నారు
పేదలున్నారు
గురువులున్నారు
విధ్యార్ధులున్నారు
అందరితోకలిసిపోయిన దొంగలూ వున్నారు.
ఇప్పుడు నువ్వు చంపబడింది ఆ దొంగల చేతిలోనేకావటం మాత్రం నిజంగా ధారుణం.
ఇది నిజంగా అవసరమా?
పాలు చాలటంలేదని అమ్మ స్తనాల్ని రెండుగా చీల్చినట్లుంది నీ విభజన
ఆశలు అఖండజాతిని ముక్కలు చేస్తుంటే...
అవసరాలు సమగ్రతని నాశనం చేస్తున్నాయి...
అటువారైనా, ఇటువారైనా...అమ్మమీద ఒట్టేసి చెప్పండి
ఇదంతా సాటిమనుషుల మంచికోసమే చేశారా?
మరి ఎటువైపైనా ఎందుకు ఆత్మహత్యలు కొనసాగుతూనేవున్నాయ్?
పిచ్చికుక్కల పైశాచికత్వానికి
రాజకీయపు క్యాబరేనాట్యం కలగలసి చేసిన దోపిడీ చేస్తుంటే..
58రోజుల ఆమరణ సమైక్యంకోసం ఎన్నికోట్ల రక్తపు కట్టేలలో చలనం రాలేదెందుకని?
ఓట్ల ఎంగిలి విస్తరాకులు పంచుకోవటానికి
అంగలార్చిన కాకులు నడిపిన కుళ్ళినమాంసపు పంపిణీలా
అమృతం లాంటి తెలుగుగడ్డ విరిగిపడిపోయింది.
ఏప్రాంతమైనా నాకనవసరం, నేను మొదట భారతీయుడ్ని...
ఓట్ల అంగడిలో మానాల్ని అమ్ముకుంటున్న రాజకీయవేశ్యల వొంపులకు
నా మరో సోదరుడు  బలయ్యిపోయాడిప్పుడు,
రక్తపుచుక్కలు కారుతున్న కన్నీళ్ళతో నా సోదరునికి వీడ్గోలు చెప్పలేక చెబుతున్నా నీ మాటల్ని...
జాగ్రత్త...జాగ్రత్త...భారతీయ సోదరా...
రాజకీయబందిపోట్లు దేశంలో నిండిపోయారు
వాళ్ళ బొక్కసాలు నింపుకోవటానికి నీ ఇంటిని నాశనం చేస్తున్నారు
ఆ పిశాచాల అరుపులను నమ్మి నువ్వూ పరిగెత్తకు
ఏదో ఒకరోజు నిన్నే సరిహద్దు అవతల పారేస్తారు.
ఇప్పుడు మా ఇంట్లో జరుగుతున్నదదే...
అదిగో అలాంటివాళ్ళ మాటలు వినే నా  సోదరుడు వెళ్ళిపోతున్నాడు ఇంటిలోంచి....

2013జులై30నాటి రాజకీయ చదరంగానికి బలైన కొందరి ఆశల్ని నేను ఇక్కడ వ్యక్తీకరిస్తున్నాను.ఇందులో నేను అడుగుతున్నది ఏ ఒక్క ప్రాంతానికి సంబందించినది కాదు. సామాన్యుల మనసులలో వున్న బాధకి రూపం ఇవ్వటమే నా ఉద్దేశ్యం.ఆనాడు కలిసివుండటానికి చేసిన 6సూత్రాల పధకానికి బదులుగా ఈ 6 ప్రశ్నల విషయాన్ని ఇప్పుడు కాస్త పరిశీలించండి.
1.నీటి భాగాలు,పదవులు లాంటివాటికంటే ముందు మనిషికి మార్పుతాలుకా సంకేతం నమ్మకం అందించాలి. లేకుంటే తరువాత ప్రక్రియ శాంతియుతంగా సాగలేదు.ప్రజల మనోభావాలు దెబ్బతినటానికి కారణం కూడా అదే ఇప్పుడు.
2. ఉద్యోగాలకోసం ఎదురుచూస్తూ, ప్రకటించిన కొత్త నోటిఫికేషన్లకోసం వేలకువేలు కట్టి రాత్రింబగళ్ళు చదువుతున్న విధ్యార్ధులకు మీరు ఇవ్వబోతున్న నమ్మకం ఏమిటి? ఆ నోటిఫికేషన్లు అలాగే వుంటాయా? రద్దవుతాయా? వుంటే ఆ ప్రక్రియ ఎప్పుడు మొదలవుతుంది? లేకుంటే ఇల్లు, పొలాలూ అమ్మి కట్టిన కోట్ల రూపాయల మా ఫీజులను ఎవరు రికవరీ చేస్తారు?
3.ఆంధ్రా,తెలంగాణాలో వుంటూ అక్కడే తమ జీవితాలను నిలుపుకున్నవారికి మీరు ఏం చేయబోతున్నారు?
4.ఒకేరాష్ట్రంగా వున్నప్పుడే ఆంధ్రప్రాంత,తెలంగాణాప్రాంత ఉద్యోగులని నానా అవమానాలకు గురిచేసినప్పుడు, ఇప్పుడు విడిపోబోయే ప్రకటన పూర్తయ్యేముందు మీరు తీసుకోబోతున్న విధానమేమిటి?
5.పెద్దమనుషుల ఒప్పందాన్ని రాజకీయ అవసరాలకు తుంగలోతొక్కి తెలుగుప్రజలను విడదీసిన పాపం మూటగట్టు కున్న వాళ్ళను మళ్ళీ నమ్మాలంటే మా కోసం మీరు ఏం చేయబోతున్నారు?
6.14రాష్ట్రాలు 28 అయినాయి. అందులో మరొకటి ఇప్పుడు బయలుదేరింది.సరే దేశాన్ని అసలు ఎన్నిరాష్ట్రాలుగా విభజించాలనుకుంటున్నారు? దానికి అంతం లేదా? మన సమగ్రతకోసం ఏదైన చేద్దామన్న ఆలోచనలేదా? వీటికి సంబంధించిన మార్పులపై ఎప్పటికైనా దృష్టి సారిస్తారా? లేకపోతే ఎప్పుడు ఏ రాష్ట్రానికి చెందినవాడిగా నేను మారతానో తెలియని అయోమయంలోనే నేను మిగిలి[పోవాలా?




శ్రీఅరుణం










Sunday, July 21, 2013

ఫ్యాక్ట్స్ ఆఫ్ ఇన్నర్ సెల్ఫ్


నా ఫ్రెండ్ ఒకడు రాసుకున్నది చూడండి.
వాడికి పసితనంలోనే తండ్రి పోయాడు. పేదరికం. బంధువులెవ్వరూ దగ్గరకు తీయని స్థితి. అమ్మ అడ్డమైన కాళ్ళు పట్టుకొని స్వీపర్ గా జాబ్ సంపాధించుకుంది. ఇంటిలో వాడిది ఒంటరి బ్రతుకే. కనీసం అన్నం తినటానికి కూడా అమ్మ తోడులేని మధ్యాన్నాలెన్నో. రాత్రికి నిద్రమత్తులో అమ్మ తినిపించిన అన్నం రుచి పూర్తిగా తీరేదే కాదు. అలాంటి జీవితంలో దాపరికం లేని తోడు దొరకటమే వాడికన్నీ. అలా పదవ తరగతి పాసయ్యి, ఒక కంప్యూటర్ కేంద్రం లో పనికి కుదిరాడు. అక్కడ పెరిగిన పరిచయాలను వాడు ఎలా రాసుకున్నాడో చూడండి.
మొత్తం ప్రేమించిన అమ్మాయిలు = 70మంది.
వారి అవసరాలకి నన్ను ఉపయోగించుకొనేవారు = 40మంది [అనగా.. వీళ్ళకి నేను ఖర్చుపెట్టేంతవరకూ నాతో వుంటారు. కనుక వీళ్ళని వదిలించుకోవటం తేలికే ].
నా అవసరాలకి పనికొచ్చేవారు = 10 మంది. [ అనగా నాకు కావలినప్పుడు నా అవసరాలు తీర్చటానీకీ ముందుకొస్తారు. కనుక వీళ్ళు నాకు పెట్టుబడిలాంటి వాళ్ళు. వీరిని కాపాడుకోవాలి]
మరో 10 మంది కేవల టైం పాస్ రకాలు. [ అంటే సినిమాలకీ, తింటానికీ వచ్చేవారు]
మిగిలిన వారిలో అయిదుగురు = పెళ్ళైన వారుకనుక, వారి గురించి పెద్దగా నావైపునుండి ఆలోచనలుండకూడదు]
ఇక చివరి అయిదుగురూ మాత్రం నన్ను ప్రాణంగా చూసుకొనేవారు. నా అమ్మా,నాన్నల వలన దూరమైనది వారిదగ్గరే దొరుకుతుందికనుక, ఎంత కష్టమైనా వారిని జాగ్రత్తగా కాపాడుకోవాలి.]
ఇలాంటి అనేక జీవితాల అనుభవలసారంతో october మొదటి వారంలో విడుదలవుతున్న నా పుస్తకం ఫ్యాక్ట్స్ ఆఫ్ ఇన్నర్ సెల్ఫ్ లో చదవండి.
శ్రీఅరుణం 

Friday, July 12, 2013

జవానన్నా...
నీకు దేవుడిచ్చిన జీవితమే జవాబన్నా.
జీతం కోసమా నువ్వు మా మంసాన్ని రక్షిస్తున్నావు?
జీవించడానికైతే మరణంతో సహవాసం దేనికి నీకు?
అమ్మ కన్నపుడే దేవుడు నిన్ను స్నేహితుడవనుకుంటాడేమో???
మా అందరికోసం తానే నీతో కలిసి రక్షిస్తూ వుంటాడు.
నిజం గా చెప్పూ? నీకూ బ్రతుకు మీద ఆశ వుండదా?
మరెందుకు ఎప్పుడూ నిప్పులతోనే చెలగాటం చేస్తుంటావు?
అప్పుడప్పుడూ నువ్వు ప్రత్యక్షమవుతూ మా ప్రశ్నలకు సమాధానం చెబుతున్నా..
ఎప్పుడు నిన్ను గుర్తుంచుకోనే దైవత్వం మాకు పంచుతావు.
మానవుడే మాధవుడైతే..ఆ మాధవుడే నువ్వన్నా,
నీకు పాదాభివందనం చేయకుంటే ఎంతటివారమైనా...మేము మనుష్యులమే కాదన్నా.
శ్రీఅరుణం

Wednesday, July 10, 2013

హృదయపు చెలమలు

కన్నీటికి వరదొస్తేనే
హృదయపు చెలమలు నిండుతాయి,
మరపు చేతకాని మనోవల్మీకాలే
ఆ తీరం వెంబడి సాగిలపడి కవనాన్ని రచిస్తాయి.
మిణుగురులు మెరుపనుకొని
మేఘాలు వర్షించేస్తే..
అభిమానం తలదాచుకొనే తావెక్కడ దొరుకుతుంది?
బ్రతుకు ఆటయితే భరించడమే నేరం ,
సంద్రాన్ని ఎప్పుడైనా ప్రశ్నించావా?
ఆ కెరటాల నిరంతరత ఎందాకని?
దిగంతాలు దొర్లుతున్నా..
ఏ అంతరాలను అందుకోవాలని ప్రాకుతున్నాయవి?
వర్షించే ప్రతిమేఘం
హిమం కరిగిన శుద్దమే కాదు,
వక్రించిన కూహకాలెన్నో ధూళికణాలై అడ్డుకుంటే
భళ్ళున పగిలిన హ్రుదయాలు భాష్పించిన రుధిర ధారలెన్నో !
పలకరించే ప్రతీ ప్రణయం
ప్రణవాన్ని చేరుకోలేదు,
అరుణోదయాన్ని వీక్షించలేని మనసుకు
శ్రీ రాగాలెన్నున్నా..
మూగవైన షడ్జమాలే.

శ్రీఅరుణంవిశాఖపట్నం.

Sunday, June 23, 2013

తప్పెవరిది???

శివా....
నిన్ను దర్శించాలని నిప్పులను తొక్కినవారిని
నీళ్ళతో వధించావా?
నీకోసం కాళ్ళునరుక్కున్నవారికి 
కన్నీళ్ళే మిగిల్చావా?
నువ్వు నిలిచావని వెతుకుతూ వచ్చిన అభాగ్యులను
హారతిపళ్ళెంలో పడవేశావా?
ఇవన్నీ నువ్వే చేశావా?
శివా అంటే మంగళం కదా? మరెందుకింత అమంగళం జరిగింది?
నీకోసం నిద్రను మానుకున్న వారు...మెలకువలేని నిద్రలోకి ఎలా జారిపోయారు?
ఇలాంటి ప్రశ్నలతో అన్వేషిస్తున్న నాకు గంగమ్మ ఎదురైంది కలలో,
చిరుకోపంతో వెళ్ళిపోతున్న నన్ను ఆపింది చెయ్యిపట్టుకొని..
"శివున్ని చూడాలంటే నిన్ను నువ్వు చూసుకొంటే చాలదా?
ఆ స్వామిని వెతకాలని అంతదూరం అవసరమా?" అంటూ ప్రశ్నిస్తే..
అయోమయంగా చూస్తున్న నన్ను ఆ తల్లి మళ్ళీ తనే సమాధానమై ...
"పచ్చని ఆయన దారిని మీ రహదారుల కోసం నాశనం చేయటమెందుకు?
విశాలమైన నా దారిని వ్యాపారం చేయటమెందుకు?
దేవున్ని చూడాలంటే..ఆ దారిలో కష్టాన్ని భరించిరావాలి,
ధుర్గంధమైన మీతప్పులతో ఆ స్వామి సన్నిధికోసం మలినం చేయక్కరలేదు,
ఇప్పటికైనా నమ్మండి...
ప్రకృతే పరమాత్మ...
దానిని కాపాడటమే నీకు స్వర్గపుదారి...
అందుకే మునులు తరాలుగా ఆ ప్రకృతి ఒడిలో పరమాత్మను సేవించారు.
మీరూ మునులు కావాలంటే మా దగ్గరకు రావక్కరలేదు
మీరున్న చోటునే పచ్చదనంతో నింపండి...హిమాలయాలు మీ ఇంటిముందుకే నడచి వస్తాయి". 

శ్రీఅరుణం 
    


Friday, June 21, 2013

ఆశలు

నిప్పుకణికలోంచి చిట్లుతున్న
ఆశలు కొన్ని...
నిజాలని నిర్లక్షం చేస్తూనేవున్నాయి,


గొంతులు పూడుకుపోయిన ఆ నిశీధిలో..
అస్థిత్వం లేని నిర్ణయాలు
తలలు వంచుకుంటున్నాయి,


కల్మషపు కార్చిచ్చు కౌగిలిస్తుంటే..
మూలం తెలుసుకోకుండానే
సముద్రాలు తిరగబడుతున్నాయి,


వంచించిన బందం ముంగిట
ప్రాణమే ప్రార్ధించినా ఫలితం శూన్యం,


మేకప్పులు మార్చుకోవటం మార్పంటూ విరగబడితే..
లోతులలో నిండిన సంస్కృతి చాయలు
బూడిదకుప్పల్ని సృష్టిస్తుంటాయి,


కన్నుకు కన్నే వివేకమైతే..
కాలలెప్పుడో గుడ్డివైపోతాయి
డబ్బుల కట్టలు దొరికినప్పుడల్లా
దిష్టిబొమ్మలు నీపంచన నర్తిస్తాయి,


ఆ దారులవెంట సహగమనాలు జరిగినా
హృదయపుకోవెల్లో స్మశానం జన్మిస్తుంది,
నీ పాదాలను కడిగే కన్నీరే...
చేతబడిలా వికటాట్టహాసం చేస్తుంది.

శ్రిఅరుణం

Thursday, May 30, 2013

దేవుడి నిట్టూర్పు...

నమ్మిన ప్రేమ నన్ను వంచించిందన్న బాదతో గడిపిన నాకు..నన్ను నేను తిరిగి పునర్నిర్మించుకోవాల్సిన అవసరం ఏర్పడిందనిపించింది.ఆ బాధతో కోపం,ఆవేదన,ఉక్రోషం,కసి లాంటి అనేక భావాలు నన్ను చుట్టుముట్టాయి. అంతలోనే నన్ను నేను గుర్తుకు తెచ్చుకోవాల్సిన ఆవస్యకత నా ముందున్న వాస్తవజీవితం చూపెట్టింది. అందుకి నేను ఆశ్రయించింది కేవలం పది నిముషాల ఆలొచన.అదే ఇలా కవితా రూపం దాల్చింది.



జన్మ, గుండె, మెదడు
ఇవిమూడూ మనిషికి దేముడిచ్చిన వరాలు.
జన్మకెప్పుడూ జవాబుంటుంది,
నీ కోసం ఉన్నానంటూ వెతికే మరో జన్మ తోడుంటుంది,
అందుకే అంతలా వేళ్ళూనుకుంటుంది.

గుండెకెప్పుడూ ప్రశ్నలే?
అక్కున చేర్చుకునే దగ్గరకోసం.. నిరంతరం గాలింపులే!
ఆ నిర్వేదంలో నిరర్దకభావాలను నిజాలుగా ఆస్వాదిస్తే ,
అస్థిత్వం అద్దకమే లేని ప్లాస్టిక్ ముద్దవుతుంది.
ఏ రక్తమూ..తనలోన ఇంకని అడ్డుగోడవుతుంది.
అప్పుడే మెదడు పనిచేయాలి,
ఙ్ఞాపకాల నర్తనని ఆపాదమస్తకం సవరించాలి.
హృదయపుపాత్రలో నిండిన
కన్నిటిని నవీన ధాతువుతో నియంత్రించి ..
నువ్వు అనే పరీక్షకు నిన్ను మళ్ళీ సిద్దం చేయాలి.
అక్కడే..నీకు దేవుడు కాండాక్ట్ సర్టిఫికెటిస్తాడు,
నీ గెలుపును చూసి..
తనూ సృష్టికి ..అర్హుడినేనని
తనకుతాను నిట్టూరుస్తాడు.

మీ
శ్రీ అరుణం .



Sunday, May 19, 2013


విశాఖ సముద్ర తీరానికి లేత యవ్వనం లాంటి ప్రకృతి ప్రసాదం యారాడ ప్రాంతం. అమాయకంగా కవ్వించే... ఆ ఏకాంతం, ఆహ్లాదం ఇక్కడే పుట్టిందా అనిపించే...కొండలు, హృదయాలను మమేకం చేసే...పచ్చదనం .....వెరసి , అదొక ఆనంద విహారం. ఒకప్పుడు ఆ యారాడలో అనుభవించిన ప్రేమానుభూతులు ఈ కవితలో నింపాను. చిత్తగించండి ఈ కవన సేద్యం కవితని.


పచ్చని పొలాల పాపిడిలో
మన ఇద్దరి అడుగుల సంగమం
ఉసిరికాయల చెట్టు దోసిళ్లలోన
పురివిప్పిన పసితనపు
అస్తిత్వంఊటబావి నీటిపైన
నిటారున పడ్డ అరుణకిరణం
తొంగిచూస్తున్న మన ఆశలను
చటేల్మని కమ్మేస్తే...
ఆ హృదయపు చేలో
మన కలల విత్తనాలు
ప్రసవించిన మొగ్గలు నా కవితలు,
నీ ఙ్ఞాపకాలతో నాట్లు వేస్తుంటే..
పిల్లకాలువలా సిరా ధారధరిత్రిని నూర్పిస్తూ..
ఉద్దీపించిన పంటకుప్ప అక్షరాల సేద్యం
కల్పనలకు అంట్లు కడుతుంటే
అవి కవితా పుష్పాలవుతున్నాయి,
కల్పనలనే నిజం చేసిన నీ ప్రణయపు మేరువులు 
ఎన్ని అక్షర మొక్కలను నా కవన క్షేత్రంలో పండించాయే?
జిహ్వగా మారిన కావ్యమాతే
కాళిదాసు అవతారమైతే...
నా జీవాన్నే పరీవృతం చేసిన నీ అనుభూతులు
నా కవనసేద్యానికి సర్వేంద్రియాలు.


శ్రీఅరుణం.

Sunday, May 12, 2013

అమ్మ


అమృతం త్రాగిన దేవుని త్రేనుపు...అమ్మ,
గుండెకున్న తీపిని నయనాలు వీక్షించగలిగితే...ఆ రూపం అమ్మ.
ఉవ్వెత్తున ఎగిసిపడే కెరటాన్నీ దోసిటపట్టి బువ్వపెట్టగల అద్భుతం...అమ్మ,
మృత్యువుతో కావాలని యుద్దానికిదిగి నన్ను కన్న దేవుని ప్రతినిధి...అమ్మ,
"నాన్న" అనే పిలుపుకు నన్నూ అర్హున్ని చేసిన ప్రేమ..అమ్మ,
"అమ్మ"అనే తనవిలువకోసం, ప్రాణమైన బంధాన్నే వదులుకొన్న త్యాగం..అమ్మ,
కాలానికి జీవం...
జీవాలకు కాలం...
ప్రకృతికి నేస్తం...
ప్రపంచానికి ఆధారం...అమ్మే.
ఆ అమ్మకు నా పాదాభివందనం.

శ్రీఅరుణం. 
 

Saturday, May 11, 2013

ఆ పచ్చని చేలో..
పూరిగుడిశెలో..
దూరంగా పలకరిస్తున్నసముద్రపు అలల హోరులో..
నువ్వు తెచ్చిన ఇడ్లీ ఆవకాయా తింటూ ..
మనం అనుభవించిన పరవశాలు..
ఒక్క గంట..కాదు కాదు,
ఒక్క నిముషం..అదీ కాదు,
ఒక్క క్షణం..ఇస్తానని చెప్పు నేస్తం,
ఈ క్షణమే వాలిపోతాను నీ దోసిళ్ళలోకి.




నా "నీ అడుగులలో నాఙ్ఞాపకాలు" నుండి.


శ్రీఅరుణం.

Friday, May 3, 2013

నా "శ్రీఅరుణం" కలం ద్వారా రాబోతున్న రచనలు...

ప్రపంచంలో ప్రసవవేదన అనుభవించగలిగేది ఇద్దరే..
ఒకటి స్త్రీమూర్తి అయితే,
రెండు కవి.
ఒక రచన చేయటానికి కవి ఎన్ని అనుభవాలను మోస్తాడో...ఆ పుస్తకం విడుదలకోసం అంతగా తపిస్తాడు. అప్పుడు అనుభవించేదే ప్రసవవేదన. ఆ ప్రసవవేదన నుండి పుట్టే ఆ సాహిత్యం సమాజానికి ఉపయోగపడితే ఆ కవితండ్రి ఆనందం ఎంతగానో...చెప్పలేం. ప్రస్తుతం మొదటి పుస్తకం ప్రచురణకోసం పబ్లిషర్ వారికి పంపించి ఎదురుచూస్తున్న నా తపనా అలాగే వుందిప్పుడు.
ఒకవైపు నా మనసూ,
మరో వైపు నా కుటుంబం,
ఇంకోవైపునుండి నన్ను అభిమానించే నా సన్నిహితులూ,విధ్యార్ధులూ...వీరందరూ "ఎప్పుడు సార్ మీ పుస్తకం వస్తుందని" అడుగుతుంటే...నాకు ఒక వైపు ఆనందంగానూ, థ్రిల్లింగ్ గానూ, కొంచం భయంగానూ వుంది. అందుకే కవిగా మీరూ ఈ పారవశ్యాన్ని పొందగలిగే ప్రయత్నాలు మొదలుపెడుతూ కలం పట్టుకుంటారని రాస్తున్నానిలా.

1. నీ అడుగులలో... నా ఙ్ఞాపకాలు... --- కవితా సంపుటి
2. అంతర్ భ్రమణం…  --- వ్యక్తిత్వ వికాస పుస్తకం [తర్కం]  
3.ఒక పరిభ్రమణం…--- కవితా సంపుటి
4. నేనేవరిని చంపాలి ??? --- నవల [ప్రేమ]
5.నేను???   --- కవితా సంపుటి
6.లైన్ ఆఫ్ కంట్రోల్  --- నవల [కోపం]
7.సుందరకాండ  

 "శ్రీఅరుణం"
                  

Saturday, April 20, 2013

ఐదేళ్ళ పసి పాపపై అత్యాచారం !!!



పొత్తిళ్ళలో పసిపాపపై అత్యాచారమేంట్రా...? 
మనుష్యులకేనా మీరు పుడుతుంది...మదపిశాచాల్లారా,
కనికరం లేని కామం..ఏ సిగ్గులేని నరాల్లొ వేడిని పుట్టిస్తుందో...
ఆ మర్మాంగాలను నడిరోడ్డుమీద ఖైమా కొట్టేస్తా,
అమ్మనుండి పుట్టినదారి మాత్రమే తెలిసిన ఆ పసిమొగ్గను చూస్తే
పువ్వులకూ జాలి కలుగుతుందికదరా...మరి
ఆ లేతతనంపై నీ విధ్వంసం...మగజాతికే వినాశనంకదరా సచ్చినోడా,
ఈ వార్తను చదువుతున్న క్షణాలలో...నా కొడకా...నువ్వు కనిపిస్తే...
పోతేపోయింది ఒక జీవితకాలమనుకొని..అడ్డంగా నిన్ను నరికేయనూ,నా అక్కాచెల్లెల్లకు నేనే సైనికుడినై,
ఇంత ధారుణాలు జరిగిపోతున్నా...మనం లెక్కలేస్తున్నామెందుకో???
చట్టాల పుస్తకాలాలో ఏ నీతులు వెతుకుతున్నామో??? 
అవన్ని మనుషుల కోసం కదా...
ఇలాంటి పశువులకోసం సమయం ఎందుకు వృధా?
రండి...మానవజాతినే నీచం చేస్తున్న ఇలాంటి మృగాలకోసం
మనమే స్వయంగా కభేళాలను తయారుచేద్దాం,
స్త్రీ జీవితాలను అవనతం చేస్తున్న కుక్కలని ఏరుకొచ్చి...నిలువునా చీరెద్దాం.


శ్రీఅరుణం

Thursday, April 11, 2013

ఉగాది రుచులతో ఒకరోజు




ఉగాది కవిత రాద్దామని వుదయాన్నే నిద్రలేచి
ఉపమానాలు వల్లెవేస్తూ కూర్చున్నాను.
ఇంకా పేపరుబిల్లు కట్టలేదని కోపంతో..
బయటనుండి పేపర్ బాయ్ విసిరిన పేపరొచ్చి నెత్తిమీద మొట్టికాయ వేసింది...వగరుగా.

ఆ దెబ్బనుండి తేరుకోని, సరే..కాసేపు పేపర్ తిరగేస్తే ఏదన్న ఐడియా వస్తుందని మొదటిపేజీ తిరగేశాను
ఆకాశమంత ఎత్తున పెరిగిన కరెంట్ చార్జీలు షాకిచ్చాయి చేదుగా.

ఆ వార్తని మర్చిపోవటానికై కాస్తంత తీపిని ఎక్కువగా తగిలించి
కాఫిపెట్టుకొని తాగుతూ టి.వి.ముందు కూర్చున్నాను
"తీపి తినకండి.షుగరొచ్చి చస్తారు" అనే కార్యక్రమం అప్పుడే జరుగుతుంది టి.వి.లో నా టైం బాగోక.

ఇంతలో ఉప్మాలో ఉప్పు వేయటం మర్చిపోయానని మా ఆవిడ డాబాపైనుండీ కేకేసింది గట్టిగా
ఆ కేకని భరించలేక ఠక్కున పరిగెత్తాను వంటగదిలోకి...ఆ ఉప్మా ముందుగా తినాల్సింది నేనే కనుక.

ఇన్నీ భరించి...
మళ్ళీ మాములయ్యి...
కవిత రాద్దామని కూర్చున్నాను..అందులో లీనమవుతూ..
కళ్ళల్లో నలక పడినట్లనిపిస్తే...నలుపుకుంటూ చూశాను నా అరచేతి వైపు.
అప్పటికే నా చేతికంటుకొని వున్న ఎర్రని కారం విరగబడి నవ్వుతుంటే.. అప్పుడు అర్ధమైంది...
ఇంతకుముందు...నేను వంట గదిలో ఉప్పనుకొని పొరపాటున కారం కలిపానని.

అప్పటికే మంట నషాళానికెక్కి నేను గెంతుతుంటే మా అమ్మాయి సాహిత్య కంగారుగా...
తన చేతిలోని కుంకుడు పులుపుని నా మొఖాన్న కొట్టింది ... నీళ్ళనుకొని.

ఇలా మంటమీద మంటెత్తుతున్న బాధని భరించలేక నేను వేస్తున్న కుప్పిగంతుల్ని చుస్తూ
మా అబ్బాయి శ్రీ శరణ్ "డ్యాన్స్ బాగుంది డాడీ " అంటూ ప్రాక్టీసు మొదలుపెట్టేశాడు.

ఇలా ఉగాది కవిత రాయాలనుకున్న నా ప్రహసనం
నాకు అన్ని రుచుల్నీ చూపించిన ఆరోజు గుర్తుకువస్తే
అయ్యబాబోయ్ ఇంక ఉగాది కవిత నేనేందుకు రాస్తాను చెప్పండి?

శ్రీఅరుణం






atididevobhava

closest heart





నీ అడుగులలో నా ఙ్ఞాపకాలు.

వీక్లీ నవల 2009 జనవరి 1 నుండి

ఇక్కడే మొదలవుతుంది


Blog Archive

naa gurenchi meethoo

My photo
visakhapatnam, hindu andhrapradesh, India
srinivasa,saritha,sahitya,srisaran this is my world. in my pen name sri is me,arunam is my heart.