Thursday, October 24, 2013

అధ్యాయాలు












నా పుస్తకం అంతర్ భ్రమణం లో ఏ అధ్యాయాలుంటాయని అడిగిన మిత్రులకి వాటి వివరణ ఇస్తున్నాను.
అధ్యాయాలు
1.సమస్యా పురాణం
2.విజయదాహం
3.వ్యక్తిత్వవికాసానికి లక్షణాలు
4.జయాపజయాలలో మానసికభావాల పాత్ర
5.ప్రేమ...జీవితంలో దాని పాత్ర
6.ఆర్ధిక జీవితం
7.ధర్మార్ధకామమోక్షం
8.నిన్ను నువ్వు రాసుకో...
9.ఓడిపోయిన క్షణాలు...
10.జీవితసాధన

11.నాలుగుస్థంబాల మేడ.

శ్రీఅరుణం 

Monday, October 21, 2013

"నియంత్రణరేఖ"[మల్టీస్టారర్ సినిమాస్టోరి]







మొదటి పుస్తకం "అంతర్ భ్రమణం " విడుదలైంది. ప్రస్తుతం విజయవాడలో లభ్యమవుతున్న ఈ పుస్తకం మరో వారంలో రాష్ట్రంలోని ప్రముఖ పుస్తక కేంద్రాలనుండి లభ్యమవుతుంది. ఈ లోపు కావలసినవారు నాకు రాయండి.
నా రెండవ పుస్తకం "నీ అడుగులలో నా ఙ్ఞాపకాలు " ప్రేమకు సంబంధించిన కవితలతో కవితాసంపుటిగా వచ్చే నెల విడుదలౌతుంది.
ప్రస్తుతం "నియంత్రణరేఖ"LINE OF CONTROL [మల్టీస్టారర్ సినిమాస్టోరి] పేరిట ఒక యాక్షన్, ఎమోషన్ లతో నిండిన నవల రాస్తున్నాను. దానికి నా దగ్గరున్న స్టోరీ లైన్ తో ఈ రోజే తొలి సీన్ రాశాను. అది చదివినతరువాత మరిక ఆగాల్సినపని లేదనిపించింది. అందుకే ఆ పనిలో వేగంగా కదులుతున్నాను. 
శ్రీఅరుణం
9885779207

Sunday, October 20, 2013

Saturday, October 19, 2013

"రా వూరి"కి అంటూ సరస్వతమ్మ పిలిచిందా? ....

సాహిత్యమంటే...ఒక మెరుపుకి గమ్యం
వీక్షించటానికే భయపడే ఆ విహల్వతనీ
పాదరసపు సెలయేరుగా వర్ణించగలదది.
వాస్తవాన్ని కల్పనతో సంగమింపచేయటంతో సాహిత్యమే బ్రహ్మ
అది రబ్బరులాంటి గుండెను శిలగా చూపుతుంది
రాళ్ళకు గుండెను అతికించి పాకుడురాళ్లనూ చేయగలదు
అనుసరించిరాసేది అందరికీ అందదు
అనుభవించిందే...కలాన్ని ఖడ్గంలా మారుస్తుంది
అదేంటోగానీ ఈ దేశంలో అవార్డులకు జీవితకాలమంత ఆలస్యం
కొందరికి మోయగలిగినంత డబ్బుంటే వస్తాయి
మరికొందరికి మోయలేనంత వయసొస్తేగానీ రావటంలేదు
మొదటివారికి వాటివల్ల బ్రతుకుతెరువు లభిస్తుంది
రెండవవారివల్ల వాటికే వెలుగొస్తుంది
"ఒరేయ్ బాబూ సమాజం కోసం రాయాలనుకుంటే వాస్తవాలను చెప్పు,
నీ బాగుకోసం రాయాలనుకుంటే కల్పనలతో ముగించేయ్" అంటూ ఆయన నాకు చెప్పిన
అక్షరపుష్పాలను ఆయన పాదాలపై వుంచుతూ అంజలి ఘటిస్తున్నాను
అయ్యా. "రా వూరి"కి అంటూ సరస్వతమ్మ పిలిచిందా?
అంత త్వరగా వెళ్ళిపోయారు
మీరు ఎక్కడికి వెళ్ళినా మాకోసం చాలా సాహిత్యపు ఆస్థినే వదిలివుంచిపోయారు
కలానికీ కాలానికి పుట్టిన ఒక కవివరేణ్యా అందుకోండివే శ్రీఅరుణపు అశ్రు నివాళి.
 
శ్రీఅరుణం





Thursday, October 17, 2013

నా మొదటి పుస్తకం విడుదల...

నా మొదటి పుస్తకం విడుదల సందర్భంగా అందరికీ ఇదే నా హృదయపూర్వక ఆహ్వానం
మీ....

శ్రీఅరుణం

Wednesday, October 16, 2013

అమ్మా క్షమించు....

[ఉదయం సాక్షి పేపర్ లో సర్కారీ బడులలో మరుగుదొడ్ల పరిస్థితిపై ఒక ఫోటో చూశాను. ఇద్దరు అమ్మాయిలు తలుపు లేని మరుగుదొడ్డి బయట నిలబడి చున్నితో అడ్డుగా పట్టుకున్న ఆ దృశ్యం నన్ను కదిలించివేసింది. అదే ఈ కవితగా కన్నీరు కార్చింది.]  
 
ఎవరన్నారు ఈ దేశం మనకేం ఇవ్వలేదని?
చూడండి ఒకరి అవసరానికి ఇద్దరు సాయం చేసేంత గొప్ప
అవకాశం ఈ దేశమే నేర్పింది మనకు,
స్వాతంత్ర్యం వచ్చినప్పటినుండీ సాగదీస్తున్న ప్రణాళికలు ఇప్పటికి...
ఆరునెలల్లో వూడిపోయే తలుపుల మరుగుదొడ్లు మిగిల్చాయి మనకు.
చూశారా? ఆడపిల్లలకి చున్నీలతో ఎంత లాభముందో....
మనలాగా శిక్షణ ఇచ్చేదెవరు?
సంక్షేమం పేరిట మనం ఎంతలా బొక్కుతున్నా
ప్రజలకి ఈ సర్ధుబాట్లు బాగా అలవాటు చేయగలిగాం
అంతకంటే ఏ దేశమైనా ఏం సాధిస్తుంది? మనలా.
కావాలంటే చూడండి
వచ్చే ఎన్నికలలోనూ నోటుకీ, మద్యం బాటిళ్ళకీ మేము అమ్ముడవకపోతే.
కాకపోతే...మనమూ మనుషులమేగా...అందుకే
ఒక్కటిమాత్రం గుర్తెరగాలి
ఇప్పుడిక్కడ లోపలున్నది ఒక అమ్మాయి సిగ్గుకాదు
ప్రజాస్వామం పేరిట దేశం మోసం చేస్తున్న మన ఇంటి పరువు.  

శ్రీఅరుణం




Wednesday, October 9, 2013

part -7



ఓడిపోయిన క్షణాలు...
ఇది పోటీ ప్రపంచం. పుట్టిన నాటినుండే అవసరాలకు వరుసలు కట్టాల్సిన బ్రతుకులు మనవి. ఆ ఎమోషన్ లేకపోతే మనకి కూర్చునే రేషన్ కూడా మిగలదు. ఒక్కొక్కదానిలో ఒక్కొక్కరకం పోటీ వుంటుంది. దానిని తట్టుకొని నిలబడిన వారి ముందుకు వెళతారు. మరి మిగిలినవారు సంగతేంటని ప్రశ్నిస్తే??? అది కోటి డాలర్ల ప్రశ్నగా వినతికెక్కుతుంది. ఒక రకంగా ఇప్పుడు మనముందు గెలుపుకోసం జరుగుతున్న ఈ ప్రయత్నాలన్నీ అలా ఓడిపోతున్న వారికోసమే.
ఒక ప్రభుత్వ ఉద్యోగాన్నే తీసుకుంటే... రెండువందల ఉద్యోగాలకి రెండు లక్షలమంది పోటీపడుతున్నారు. అంటే ఒక ఉద్యోగానికి నీతో పోటి పడేవారు సుమారుగా వెయ్యిమంది. ఇందులోనే నువ్వు మెరిట్ సాధించాలి, దానితో పాటూ రిజర్వేషన్ల వంటి సామాజికాంశాలనేకం నీ విజయాన్ని ప్రభావితం చేస్తుంటాయి. వాటన్నిటినీదాటుకుని ఈ రోజులలో ఒక ప్రభుత్వ ఉద్యోగం మెరిట్ ద్వారా సంపాదించాలంటే ఆ కష్టం కేవలం అనుభవించినవాడికే అర్ధం అవుతుంది.అలాంటిదారిలో నేను అనేక ఓడిపోయిన క్షణాలను అనుభవించాను. ఆ క్షణాలలో మనఓటమికంటే అందరూ చేసే వెలివేసినట్లుండే చూపే నరకప్రాయం. దానినుండికూడా మనం మనసాధనని సాగించాలంటే తప్పకుండా మనదైన ఒక ప్రపంచాన్ని నిర్మించుకోవాలి. అలా నాలోని ఆ భావాలని తరువాత వచ్చేవారికి ముందుగానే అందించాలని రచనని మొదలుపెట్టాను. అదే "అంతర్ భ్రమణం" పుస్తకం.
చాలామంది తాము సాధించిన విజయాన్ని ఎలా సాధించామన్నది చెప్పటమే ప్రధాన సూత్రంగా వ్యక్తిత్వ వికాసపు పుస్తకాలను రాశారు. కానీ నేను అలాంటి పుస్తకాన్ని నా ఓటమినుండే మొదలుపెట్టి విజయం అందుకున్నప్పుడు ముగించాను. అందుకే ఆ పుస్తకం రాయటానికి 4సంవత్సరాల కాలం పట్టింది.
ఈ పుస్తకాన్ని రాయటం ప్రారంభించినప్పుడు మనసులో వున్నది పై భావనొక్కటే. కానీ దీనికొరకు తవ్వుతున్న గతం, ఇతరుల జీవితాలూ, భావావేశాలూ, తర్కం.. ఇవన్నీ నాలో నన్నే విమర్శించాయి. ముందు నన్ను నేను మార్చుకోవలసింది చాలావుందని దీన్ని రాస్తున్నప్పుడు నాకు అర్ధమైంది. ఒకరకంగా అది నాకు మొదటి గెలుపు. అలా కొనసాగించిన ఈ రచన పూర్తి అయ్యేనాటికి…. నాకు ఓటమి నుండి తప్పించుకోవాలన్న అభధ్రతాభావం కంటే, విజయాన్ని అందుకోవాలన్న వాంచకంటే,
“విజయంపైనే గెలిచితీరటం జీవితపు సహజగుణం అని తెలిసిపోయింది".
ఒక గొప్ప విజయం మనిషి చేసిన తప్పుల్ని మర్చిపొయేలా చేస్తుంది. ఒక అపజయం అదే మనిషిలో లేని లోపాల్ని కూడా వెతికి తెచ్చి మరీ కృంగదీస్తుంది. ఎందువల్ల జరుగుతుందిలా? మన ఆశయాన్ని నిర్ణయించుకున్నప్పుడే.. దానికి పుల్ స్టాప్ కూడా పెట్టేసుకుంటున్నాం మరి. బ్రతికేది వందేళ్ళే అని తెలిసినా, అందులోనూ సాధారణ జీవితకాలం అరవై నుండి డెబ్బై మధ్యలోనే అని రుజువవుతున్నా, ఇంకా ఇంకా బ్రతుకీడ్చాలని ప్రాణంపై తీపి పెంచేసుకుంటున్న మనం.. మరి.. ఆ కాలమంతా ఎదుగుతూ వుండటం కూడా అంతే అవసరమని ఎందుకు భావించలేకపోతున్నాం?
అదే. ఆ అన్ బ్యాలెన్సింగ్ థాటే..మనల్ని ఓటమి దగ్గర ఓడిపోయేలా చేస్తుందని గ్రహించండి ముందుగా.
అప్పుడు జయానికీ, అపజయానికీ మధ్యనున్న తేడా పెద్దవిషయంలా మనల్ని భయపెట్టదు. ఓటమి అనుభవంగా మారుతుంది. విజయం అలవాటవుతుంది. సాగుతూవుండే జీవితగమనం మనల్ని మరింతగా ఎదిగేందుకు నిరంతరం అధ్బుతాలను చేయిస్తూనే వుంటుంది.
"అదే విజయాన్ని గెలుచుకోవటమంటే"
ఇక్కడ విజయమంటే.. నువ్వు బ్రతికీతేరాలనుకుంటున్న కాలమంతా సంపూర్ణంగా గెలుచుకొనే అలవాటుని సొంతం చేసుకోవటమే.
విజయవాడ విక్టరీ పబ్లికేషన్స్ వారు ప్రచురించిన ఆ పుస్తకం నాకు రచయితగా మంచిపేరు సంపాదించిపెట్టింది. అంతకంటే ఎక్కువగా ఆ పుస్తకం చదివిన కొందరు తమ జీవితపు విలువను తెలుసుకోగలిగామని నాతో చెప్పటం నాకు మరింత శక్తినిచ్చింది.
దానికి చెందిన ఫొటోలనే ఇక్కడ పెడుతున్నాను.
మరోపుస్తకం గురించి ఇక్కడే  తరువాత కలుద్దాం.
మీ
శ్రీఅరుణం
9885779207
విశాఖపట్నం

Tuesday, October 8, 2013

కలకి సాకారం

మహాభారత ఉద్యమం అనేది నాకు ఒకరాత్రి వచ్చిన కలకి సాకారం. ఆ కల నాకు అందమైన భారతదేశాన్ని వీక్షింపచేసింది. కానీ మెలకువలో వెతుకుతున్ననాకు నాదేశం అలాలేదన్న వాస్తవం కనిపిస్తుంది. నా దేశసౌభాగ్యాన్ని నిజంచేయాలంటే నేనేం చేయాలన్న ఆశ నాలో పుట్టిన క్షణం ఒకటి అర్ధమయ్యేలా చేసింది. మనదేశం బాగుపడాలంటే మనమేం గొప్పగొప్పపనులు చేయనక్కరలేదు, రాజ్యాంబద్ధంగా మనం ఏర్పరుచుకున్న వ్యవస్థ మనతోడే వుంది. మనం చేయాల్సిందల్లా...ఎవరిపనినివారు చిత్తశుద్దితో, నిజాయితీతో, నైతికతతో నిర్వర్తిస్తే చాలనిపించింది. అందుకే ఒక కవిగా అప్పటికి నాలోవున్న కొన్ని సంకుచితత్వాలనూ పక్కనపెట్టి "భారతీయత"ధరించి నావంతు కృషితో రచన చేయాలనుకున్నాను. అలా ప్రారంభించినదే ఈ మహా భారత ఉద్యమం. దీనిని ప్రారంబించినప్పుడు నాకు సరిపడినంత విషయం చేతిలో లేదు. కాకపోతే ఎంతోచెప్పాలన్న తపన మాత్రం వుంది. దానితోటే రాయటం మొదలుపెట్టాను. అయితే దీనిని చదివే పాఠకుల సంఖ్యమాత్రం ప్రతీసారీ పెరగటం గమనించాను.మొదటి భాగం ఎనభైమంది చదవగా ఎనిమిదవభాగాన్ని సుమారుగా రెండువందల నలబైమంది చదివారు. మొత్తంగ ఎనీదిభాగాలనూ 1874మంది చదివారు. అది నాకు ఒక గొప్ప ఉత్సాహన్ని ఇస్తుంది. దానితోపాటు చాలామంది తమ అభిప్రాయాలను పంపుతూ...దీనిని మరింత సమగ్రంగా రాయాలనీ, పుస్తకరూపంలో మరింత తొందరగా అందించాలని కోరటం జరుగుతుంది. అదే అభిప్రాయాన్ని ఒక ప్రముఖ పబ్లిషింగ్ వారు కూడా పంపటం జరిగింది.వారందరికీ మనస్ఫూర్తిగా ధన్యవాదాలు తెలుపుకుంటున్నాను. వీటన్నిటి దృష్ట్యా ప్రస్తుతానికి నా బ్లాగ్లో దీనిని ఆపేస్తూ సాధ్యమైనంత త్వరగా పుస్తకరూపంలో మార్కెట్లోకి తేవటానికి కృషి మొదలుపెట్టాను. సంక్రాంతికి ఈ పుస్తకం మార్కెట్లో లభ్యం అవుతుంది. ఇక ఎప్పటిలాగే నా ఈ బ్లాగ్ లో కవితలతో, అభిప్రాయాలతో అలరించే ప్రయత్నం చేస్తాను
మీ..
శ్రీ అరుణం
విశాఖ పట్నం
   

Sunday, October 6, 2013

కుక్కల భాగోతం....


గజ్జికుక్కకి రత్నసిoహాసనం దొరికింది
గబ్బుకొడుతున్న దాని దురద తీర్చుకోవటానికీ
ఆ రత్నకంబళికి కుళ్ళురుద్దటం మొదలెట్టింది.
ఆ కుళ్ళూ, గజ్జీ కలిసి కారుతున్న రక్తంలోంచి
ఊడిపడుతున్న సి0హాసనపురత్నాలను ఏరుకుందామని
మరికొన్ని కుక్కలు దానిచుట్టూచేరి భజన మొదలుపెట్టాయి.
ఆ కుక్కలభాగోతానికి అర్ధ తెలియని ప్రజలు...
శాంతియుతంగానే తమ ఆశల్ని వెలిబుచ్చుతూ కాలంగడిపారు,
కానీ..అవి కుక్కలుకాదా! అందుకే ఆ శాంతియుతగమనాన్ని చేతకానితనమనుకున్నాయి.
వాటికి మొరగటమే వచ్చు పాపం
అందుకే...తముచూపిన నిశబ్దానికి వెనుకన దాచుకున్న
శబ్దం విశ్వరూపాన్ని ప్రజలిప్పుడు చూపెడుతుంటే,
హద్దులుదాటుకొని
సరిహద్దులు చీల్చుకుని
సామ్రాజ్యపు రాజధానిలో తలదాచుకున్నాయి.
అన్నంపెట్టిన యజమాని ఇంటనే అశుద్దాన్ని బోర్లించిన వాటికిప్పుడు
ఆ గజ్జికుక్కేదారయ్యింది.
దానిపంచన తలవంచి సంఘానికి అంటరానిబ్రతుకు బ్రతుకుతున్నాయి.
నిజమే. పాపం పండితే... పరమాత్మా రక్షించలేడు ఏ జాతినైనా.
శ్రీఅరుణం
విశాఖపట్నం
{ఇక్కడ సందర్భానుసారంగానే భాగోతం అనే మాటను వాడాను తప్ప, భాగోతం ప్రదర్శించే వారిని కించపరచాలనికాదు. గమనించంచగలరు] 






 


 

Friday, October 4, 2013

"ప్రజాస్వామ్య పరిరక్షణ ఉద్యమం"[మహాభారత ఉధ్యమం part 8]


ఎంతో కష్టపడి సాధించుకున్న ప్రజాస్వామ్యం చచ్చిపోయింది.
సమైఖ్యాంద్రకోసమో...
విభజనాంద్ర కోసమోకాదు...
దేశానికి ప్రాతినిధ్యం వహించే కేంద్రప్రభుత్వం ఒక కీలకమైన పనిని పాలనాదక్షతతో కాక "దొంగబుద్ది"తో చేస్తుండటంవల్ల మాత్రమే అది జరుగుతుందిప్పుడు.
మనలో నీతి వుంటే...నిజాన్ని నిర్భయంగా చెప్పే ప్రయత్నం చేస్తాం.
మనలో సిగ్గూశరం వుంటే నిర్భయంగా నడిచే దారిని అనుసరిస్తాం.
అవిరెండూ మనలో లేనప్పుడే మనం చేసే పని దొడ్డిదారిలో నడుస్తుంది. ఇప్పుడు ఆ పని చేస్తున్నది ఎవరో??? అందరికీ అర్ధమయ్యింది. ఈ దేశానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న వ్యవస్థ ప్రజలకి నేర్పుతున్న పాఠం ఇదే? 
భారతీయులారా...దయచేసి వీరు చెబుతున్న ఈ పాఠాన్ని నేర్చుకోకండి.
అమ్మకీ, అమ్మాయికీ
సమాజానికీ, సంతర్పణకీ
మానానికీ, వ్యభిచారానికీ తేడా తెలుసుకోకుండానే మిగిలిపోతాం.
ప్రజాస్వామ్యం అంటే..ప్రజలస్వామ్యమా? ప్రభుత్వస్వామ్యమా?
మద్యానికీ, డబ్బులకీ, అవసరాలకీ మభ్యపడుతున్న ప్రజలను శాశ్వతంగా మోసం చేసే సరికొత్త పధకానికి ఇప్పుడు తెరతీశారు జాగ్రత్త!!!
సరిగ్గా ఇప్పుడు అదే జరుగుతుంది. తెలుగువారికి దిక్కూమొక్కూ లేకుండాపోయిన ఢిల్లి లోనే కాలుమీదకాలువేసుకొని కూర్చొని, లోక్ సభలో ఒక ప్రాంతీయపార్టీనే ప్రతిపక్షంలో కూర్చొబెట్టగలిగి, ప్రస్తుతం దేశాన్ని పాలిస్తున్న ప్రభుత్వానికే అస్థిత్వపు భిక్షవేసిన  తెలుగువారినే ఇంతగా దిగజారుస్తున్న వీరి ముందు మనం ఓడిపోవాల్సిందేనా? అధికారం ఎలాగైనారావొచ్చు. కానీ ఆత్మగౌరవం ఒకసారి చచ్చిపోతే ఇక మనిషికీ మృగానికీ తేడావుండదు. దానికోసమేగా శివాజీ తనకిచ్చిన సామంత అధికారాన్ని కూడా కాదని ఛత్రపతి కాగలిగాడు. దానికోసమేగా కాకతీయ ప్రతాపుడు నర్మదానదీ తీరంలో ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు. దానికోసమేగా అల్లూరి సీతారామరాజు ప్రాణాలు వదిలేశాడు.
ఇప్పుడు మన రాష్ట్ర విషయమే తీసుకోండి. తెలంగాణావారి ఆకాంక్షను తప్పుపట్టాల్సిన పని లేదు. వారికి జరిగిన అన్యాయనికి ప్రతిఘటిస్తూ ఉద్యమంచేసి సాధించుకోవటం వారి హక్కు. అదే సమయంలో సమైఖ్యాంద్ర ఉధ్యమం ద్వారా కష్టాలు పడుతున్న ప్రజలను కనీసం ఒక కేంద్ర నాయకుడిని పంపించయినా అనునయించటమో  లేక సమస్యను పారదర్శకంగా పరిష్కరిస్తామన్న నమ్మకం కలిగించే విధంగా ప్రయత్నించటమో... ఈ ప్రజలద్వారా ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పరుచుకున్న వారికి లేదంటే ప్రజలను వారు ఎంత పిచ్చివాళ్ళుగా భావిస్తున్నారో గ్రహించండి. ఇది ఒక ప్రాంతానికి ఆనందాన్నీ, ఒక ప్రాంతానికి బాధకలించవొచ్చు కానీ బారతీయతకీ, ప్రజాస్వామ్యానికీ పెద్ద గొడ్డలిపెట్టు.
గాంధీజీకీ ముందూ తరువాతా అనేకమంది స్వాతంత్రోద్యమకారులున్నారు. కానీ ఆయననే దేశం ఎందుకు మహాత్ముడిగా నిలుపుకుందంటే "ఆయన ప్రజలతో,ప్రజలకోసం, ప్రజలచేత నడిపించబడ్డారు". అదే ప్రజాస్వామ్యమంటే. ప్రజలు ఏమికోరుకుంటున్నారో గ్రహించటంలో అమ్మలావుండే నాయకత్వం కావాలి దానికి.  కానీ ప్రస్తుతం మన నాయకత్వం ప్రజలపాలిట రాబంధులా మారింది.  ప్రజలు "చచ్చిపోతున్నాం" అంటూ మొరపెట్టుకుంటే... దానికి ఈ ప్రభుత్వం దగ్గర రెండు ఆప్షన్లున్నాయి.
ఒకటి... మీరు చస్తే మీ కళేబరాల్ని చీల్చుకుతినేందుకు మేం సిద్ధం గా వున్నాం అనేది.
రెండవది...చావండి ఎలా చస్తారో చూస్తాం అనే చేతకాని నిశ్శంబ్దంతో రెచ్చగొట్టే మారణాయుధం.
వీరికి ఏదీ అవసరం లేదు.
ప్రజాస్వామ్యం
హక్కులూ
బాధ్యతలూ
ఆఖరికి ప్రజలుకూడా
స్వార్ధపులెక్కలకి అమ్ముడుపోయిన కొందరు అధికారపు మృగాలు మనమద్యలో తారాట్లాడుతున్నారు. వారిదృష్టిలో ప్రజలంటే పిచ్చివారు. గొర్రెలమందలాంటివారు. వారు పాటిస్తున్న అహింసావాదం తమ పవర్ మీద భయంతో అనుకుంటున్నారుకానీ... రాజ్యాంగానికి వారిస్తున్న గౌరవం అని మర్చిపోతున్నారు.
అందుకే మన రాజ్యాంగానికీ ప్రజాస్వామ్యానికీ భంగం వాటిల్లుతున్న ప్రస్తుత  పరిస్థితులను శుద్దిచేసే ఉద్యమంకావలిప్పుడు. మన ఓట్లద్వారా నిలబడిన ప్రభుత్వం తన సొంతింటి పేకాట కోసం మనల్ని జోకర్లుగా మారుస్తుంటే అలాంతివారికి మన వేయబోయే ఓటు మన అమ్మని అమ్ముకునే నీచం అని నమ్మండి. ఒక రాజకీయ పరిణితితో, దేశభక్తితో, రాజ్యాంగ స్ఫూర్తితో నిర్ణయాలు తీసుకుంటే అవి పాలనలో ప్రజలలో మమేకం అయిపోతుంటాయి. కానీ ఇప్పుడు ప్రజల్నీ రాజ్యాంగాన్నీ అవమానిచే కొందరు దద్దమ్మలు దేశాన్ని స్మశానంగా మారుస్తుంటే "నా సమాధి నాకుందిగా"అని మురిసిపొతూ కూర్చుందామా?
ఉద్దేశ్యాల్ని... చర్చించాలి
ఉద్యమాన్ని...పరిష్కరించాలి
తీవ్రవాదాన్ని..అణచివేయాలి.
మన కేంద్రప్రభుత్వానికి ఇవి మూడుపట్టినట్లు లేవు. అన్నిటికీ చెవిటివాడిలా నటించటం, ఆనక తన ఆకలిని తీర్చుకోవటానికి దొంగలా హడావుడీ పడటం. ఇదే వారి రాజకీయం. ఆదారిలోన్నీసాగుతున్నాయి.
ఉగ్రవాదులను ఉరితీయటానికీ అదేదారి.
నల్లడబ్బుని వెలికితీయటానికీ అదేదారి.
సకలజనులసమ్మెకు ఆపించటానికీ అదేదారి.
సమైక్యాంద్ర ఉద్యమాన్ని అనునయించటానికీ అదేదారి.
ఇప్పుడు తీసుకుంటున్న నిర్ణయం ఎలాంటిదన్న నిజంకాకుండా , ఇలా ఎందుకు తీసుకుంటున్నారన్నదే నా ప్రశ్న?
అందుకే ఈ ప్రశ్నలడుతున్నాను.
1] ఇలా దొంగలా ప్రవర్తిస్తూ ఇరుప్రాంతాలప్రజలతో ఆడుకోవటం దేనికీ. మీరు చేసే పని మంచిదైనప్పుడు ఈ అయోమయం దేనికీ?
2] దేశం అంటే ప్రజలే అయినప్పుడు... మరి ఆ ప్రజలకు ప్రతినిధులుగా "రెండువైపులవారినీ ఒకే తాటిమీదకు తెచ్చి సమస్యను పరిష్కరించే సమర్ధత మాకులేదని మీరు ఒప్పుకుంటున్నట్లేనా"?
4] అలాంటి అసమర్ధులకు ఇంకా ఈ అధికారం ఎలా వుంటుంది? అలాంటి అసమర్ధపు నాయకులుచేసే మార్పులకు ప్రజలెందుకు తలవంచాలి?
ఇన్నిలొసుగులతో సాగుతున్న చర్యలేవైనా మన ప్రజాస్వామ్యనికే ప్రమాదకరం. అందుకే మన సమైఖ్యాంద్ర ఉద్యమం ఇప్పుడు "ప్రజాస్వామ్య పరిరక్షణ ఉద్యమం"గా మారాలి. దానిని విజయవంతం చేసుకున్న తరువాత స్వఛ్చమైన హృదయాలతో కలిసుండటమో, విడిపోవటమో చేద్దాం. ఇప్పుడున్న వాతావరణంలోనైతే ఈ పద్దతి ఒక దిక్కుమాలిన రాజకీయపు అధ్యాయాన్ని దేశానికి అందించితీరుతుంది ఖచ్చితంగా.
 
శ్రీఅరుణం
విశాఖపట్నం


 
 


 

atididevobhava

closest heart





నీ అడుగులలో నా ఙ్ఞాపకాలు.

వీక్లీ నవల 2009 జనవరి 1 నుండి

ఇక్కడే మొదలవుతుంది


Blog Archive

naa gurenchi meethoo

My photo
visakhapatnam, hindu andhrapradesh, India
srinivasa,saritha,sahitya,srisaran this is my world. in my pen name sri is me,arunam is my heart.